We pasten er maar net in. Zal je altijd zien als de energie hoog is, is de groep ook groot. Meriam Windmeijer assisteert me vanavond en heeft persoonlijke ervaringen met de donder en ze heeft de nodige materialen verzameld die met donder gelinkt zijn. We beginnen door de poort op het westen te openen en daar de kwaliteit van de donder expliciet ook uit te nodigen. Daarna laat ik iedereen een plekje in de ruimte zoeken met de focus op gemak. Daar beginnen we met ons heel goed en heel diep te gronden. In het rondje vertellen verschillende mensen dat ze dit al als heel prettig hadden ervaren. Merkte dat ze helemaal niet gegrond waren. Samen nodigen we de wind uit de wolken boven ons op te jagen en de elektrische lading op te bouwen tot er een ontlading kan plaats vinden. We nodigen de donder uit door ons naar de aarde te gaan en daar op te ruimen wat er niet (meer) hoort. Dat werkt goed door dat Meriam en ik de donder daarbij helpen. Ik doe dat door Crazy Horse daarbij uit te nodigen. Deze had ik tijdens mijn paardentrom avontuur leren kennen als de spirit die mij kan helpen bij het hanteren van donder energie. Meriam heeft zo haar eigen bronnen en knalt er ook lustig op los. Na dat we het met elkaar besproken hebben doen we eerst en groep healing voor de vader van een van de vrouwen die beloofd had om op afstand met haar familie te werken voor hem. Ook hier gebruiken we maar nu een uitgeklede versie van de donder. Meriam gaat samen met de vrouw in het midden zitten (rug aan rug) en de rest staat er in een cirkel omheen. Zij brengen de energie in de cirkel waar Meriam en Carla hem bundelen en focussen op de vader van Carla. Willem heeft zo zijn heel eigen inzicht en komt tot de conclusie dat hij de Lakota traditie prima kan mixen met het ritueel. Hij werkt met de Sundance energie die hij als geen ander kent. Hij ziet de driehoek, subject, spirit en zijn eigen rol als geen ander voor en werk vanuit dat besef mee aan het ritueel. Hierna gaat iedereen de ruimte uit om koffie te drinken en kunnen Meriam en Carla even afsluiten en door praten.

Na de pauze praten we eerst lang en indringend over het waarom van de donder energie. En dat het goed is kennis te hebben van deze energie omdat hij ook een vertegenwoordiger is van de oplopende energie op aarde en dat het goed is als je weet hoe je er mee om kan gaan, hem kan aarden. We herhalen de oefening van voor de pauze alleen nu vanuit het perspectief van de aarde slang (geaard en liggend, kronkelend op de grond als slangen). De donder wordt vertegenwoordigd door de hemelse vuur slang. Opnieuw komt de donder je lichaam binnen en laat je hem de aarde ingaan nadat hij je tot op je bloedvaten heeft gereinigd. We sluiten de avond af op tradionele wijze; met een healing. Op het altaar liggen allerlei materialen die verbinding hebben met donder. Onderzoek ze in een healing situatie en leer er mee werken was de opdracht. In vier stelletjes van drie gebeurt dat op een mooie manier. In de groep waar ik zat werd met een speciaal kwarts kristal en stukjes spiegel gewerkt. Er waren er ook die met dondervogel werkte en een speciaal groepje werd gevormd rond Meriam die met de beide Esthers een vleermuis gebruikte om contact te maken met de donder via dieren energie.
Bij het dankzeggen was iedereen muisstil en geraakt van zoveel mooie donder energie.

De Nieuwerkerkse groep is eigenlijk zeven vrouw sterk maar twee laten het zo structureel afweten dat we eigenlijk wel kunnen spreken van een kwintet. Deze vijf kwamen vanavond bijeen zonder veel focus op wat er moest gebeuren. Dat kwam niet omdat er een gebrek aan informatie was. Er waren dromen genoeg alleen lukt het ons niet er soep van te maken. Als er al een focus is, dan gaat die vooral over het feit dat iedereen er vanavond met zijn eigen focus ingaat. We beginnen met een lange ronde hoe zit jij er bij vanavond. Er is nog steeds veel in beweging. Voor een aantal is het een terugkerende uitdaging. Voor andere zijn er nieuwe uitdagingen te gaan. Maar alles gebeurt wel met een heftigheid die veel vragen oproept en steun nodig maakt.

Na deze lange hoe gaat het met jou ronde, heeft Sandra een mooie meditatie voor ons over ruimte. We vergroten onze eigen ruimte en ervaren de stilte in die ruimte. Daarna maken we ons op om naar buiten te gaan zodat ieder met zijn eigen focus een ritueel kan doen. Ik zal de dood van een Sjamaan doen omdat ik de vorige keer ondersteund heb en zelf niet heb kunnen meedoen. Ik ga dus al in stilte. Liesbeth krijgt vlak voor we bij ons eigen hexen veld zijn door dat we daar niet moeten zijn en krijgt nieuwe coördinaten door. Dat betekent dat we dwars door een hoog ongemaaid veld met kruiden lopen tot we op een wat groter veld uit komen. Helemaal verstopt van de wereld. Alleen met de kikkers, de broedende Fazant en de hoog in de lucht cirkelende reiger. De groep maakt zijn eigen kamp klaar en ik zonder me verder af van hen. Hoor ze zingen en trommelen maar zie ze al niet meer als ik een plek voor mezelf inricht.
Ik neem één voor één afscheid van alle bekenden. Vertel ze dat ik nu dood ga maar dat het er een andere Peter voor in de plaats komt. Na wat een uur leek, had ik iedereen op de hoogte gebracht en ging ik terug de meditatie in. Alleen deze keer was ik meteen bij de Plejaden, werd daar uit elkaar gehaald en op nieuw gemonteerd. Hier en daar met een nieuw onderdeel. Klaar voor de volgende ronden. Toen ik weer hier en Nu was, terug op die plek in ons Hitlandse bos kwam er geluid uit mijn keel, was er muziek, werd er gezongen. Van blijdschap over de geslaagde operatie. Terug naar de cirkel waar de dames al naar me uit keken. Vooral Angelique die helemaal onder de bulten zat en het liefst richting huis en zalf ging.. We besloten ons rondje nog daar in het hoge gras te doen. Wat bleek Liesbeth was tijdens de meditatie thuis al richting Plejaden geschoten en kwam nu eigenlijk pas weer een beetje terug. De andere waren allemaal met hun proces bezig geweest en vertelden over de dingen die ze daar geleerd hadden. Het was kortom weer een leerzame avond geweest. Terug door het hoge gras naar de weg, naar de anti jeuk zalf!

Het grijze gebied is een realiteit die naast de onze ligt en waar de sjamanen uit alle tradities vaak langskomen op zoek naar kracht en verloren zielsenergie. Een plek dus om te leren kennen. Het is ook de plek die in het Tibetaanse dodenboek bedoeld wordt als je leest over de periode tussen fysieke dood en spirituele dood. De ziel verblijft een tijd in dit schemergebied om zich voor te bereiden op de terugkeer naar de grote ziel. Alles wat niet afgesloten is wordt hier afgesloten. Alles wat niet goed gegaan is tijdens het proces van dood gaan, wordt hier gecorrigeerd. Vaak met de hulp van levende personen. Die in hun dromen of in hun trance in dit gebied veel goed werk verrichten. Toeval bestaat niet dus ik keek niet op toen Sandra van Vrijberghe een dag eerder voor inzicht bij me was. Ze vertelde exact wat er gebeurde in dat gebied. En hoe zij iedere nacht in haar dromen daar naar afreist en hulp biedt aan vooral slachtoffers die niet door hebben dat ze al dood zijn. De nacht daarop ontvangt ze daarvoor vaak bloemen vertelt ze. Haar vraag om dit proces meer structuur te geven” ik heb er niet altijd zin in” zegt ze, hebben we besproken. Ze meldt me een paar dagen later dat de tips die ik haar gaf er toe geleid hebben dat ze minder ingezet wordt en het wat rustiger heeft.

Goed terug naar de dinsdag (de dag na Sandra haar bezoek). Het werk van Sandra is nu precies wat we niet gaan doen deze avond. Sterker nog, we werken met de zwaan om ons te beschermen tegen de dolende zielen. Waarmee ze geen contact mogen maken. Voor het zover is bereiden we ons goed voor op deze reis. In twee stappen. Eerst leren we de energie kennen die er is in het grijze gebied en we maken (bewegend) kennis met de zwaan om mee te nemen naar het grijze gebied.
Omdat de groep lekker groot is verdelen we de groep in tweeën. De ene groep gaat het gebied in, de andere groep ondersteunt door op de 4 hoeken van de ruimte als wachters te zorgen dat iedereen binnen rustig kan zoeken. Er zijn vanavond twee mogelijke focussen in het grijze gebied. Je focust je op verloren delen van jezelf die je kunt helen en terug plaatsen of door kan laten gaan als je er klaar mee bent. Of je gaat op zoek naar geparkeerde kracht uit een eerder sjamanen leven. Wat er toen gebeurde was prachtig. De wachters ratelden en zongen en zorgde niet alleen voor de veiligheid van de groep binnen maar ook voor een harmonische energie waarin de ervaring krachtig en helder werd voor diegenen in het grijze gebied. Iedereen was verbaasd over zijn eigen rol en benoemde dat ook in het laatste rondje. Normaal durf ik nooit te zingen werd veel gezegd. Maar het leek wel alsof ik meegezogen werd. Ook toen we de groep omdraaide gebeurde hetzelfde. Als in één grote cirkel zongen en ratelden de bewakers. Een prachtige ervaring voor wie binnen was.
Aan het eind sluiten we het gebied weer en danken de spirits voor hun lessen en hulp.

De voorbereiding van deze grootmoeder had me een beetje met mijn handen in mijn haar gebracht. Want hoe rijk de aanwijzingen meestal zijn in het boek van Jamie Sams (De dertien oorspronkelijke Clanmoeders – Jamie Sams ) over de grootmoeder, grootmoeder juni is een best mens maar ik zag weinig relatie met rituelen om de energie van deze Oma neer te zetten. Het duurde tot de ochtend van die 9 juni voor het kwartje viel. Deze Heyoka grootmoeder had zo haar eigen truckjes om mij een lesje te leren. Vertrouwen Peet, altijd maar weer vertrouwen. Maar goed met 6 mooie mensen en alweer een reünie van oude gezichten (waar komt het allemaal vandaan) werd het natuurlijk toch weer een prachtige avond. Het rondje vooraf was al veel belovend. De helft van de lessen werd al aangeraakt door de dingen die ter sprake kwamen uit het weerbericht; hoe zit je er bij. Over hoe moeilijk het is waarheid te spreken, te spreken van uit je hart, hoe verwarrend het is onze weg te vinden en hoe verlossend de lach is.
Grootmoeder van Juni is de gids die voorgaat bij het ontwikkelen van vertrouwen dat nodig is om in het woud van de eigen verwarring “onze” weg te vinden. En dat doen we door te lachen om onze angsten. Ons te onthechten van zelf geschapen demonen als drama en de neiging lijden te creëren.
De les van de grootmoeder is dat we door altijd de waarheid te spreken vanuit onze eigen heilige ruimte in staat zijn die verwarring te overbruggen. Onze weg te vinden omdat we oprecht zijn en vanuit ons hart leven. Maar de waarheid spreken wat is dat.. want wat voor jou waar is, is voor een ander heel anders. Dus wat waarheid is kan ook op oordelen gaan lijken. En dat helpt je geen stap verder. Daarom is de groetmoeder een verhalen vertelster. Je spiegelt als het ware je waarheid door het in een verhaal te verpakken. Een ervaring van jezelf, jouw waarheid dus zonder oordeel. En de ander krijgt de ruimte om die waarheid op zijn eigen manier te horen en toe te passen. Het is geen directe aanval maar een les die je aangereikt krijgt. Daar hebben we mee geoefend, nadat we eerst contact hadden gehad met onze bloedverwanten. Zeven generaties terug, zeven generaties vooruit. Met de vraag hoe kan ik waarheid spreken van uit mijn heilige ruimte. En dat lukte eigenlijk bij iedereen prima. Niet meteen in één keer maar met wat oefenen met elkaar lukte het ons toch om de boodschap te begrijpen en hem toe te passen. Na de pauze had ik een Lodge gebouwd en heeft iedereen er contact kunnen maken met de twee vogels die de grootmoeder in haar dromen altijd bezoeken. De Ekster, die er is om andere te verlossen van hun pijn (luister naar je ongemakken) en de Toekan die met zijn grote toeter als waarschuwing systeem dient (behoed je voor fysieke schade).

De ervaringen waren zonder uitzondering fantastisch. Dat heeft naast de grootmoeder die er in al haar kracht en pracht bij was ook te maken met de groep die in een halve cirkel om de Lodge zat, focus hadden op goede ervaring voor wie in de Lodge was, ratelde, zong dat het een lieve lust was. De Ekster was veel actief als genezer. Haalde met zijn snavel energie weg bij mensen en verbouwde tot grote schrik een van de nieuwe mensen haar helemaal door haar vlees uit elkaar te trekken en daarna weer in elkaar te zetten. Iedereen is nog helemaal vol van alle ervaringen als ik mijn dank uit spreek voor al het moois dat we hebben mogen ontvangen en sluit af.

Maar liefst twee grote dozen stenen, edelstenen werden er binnen gebracht die avond. Het altaar was een waar lust om naar te kijken. Een en al flonker en kleur pracht. De sterrenhemel op de grond van onze zaal 5 in DJOJ. Joke heeft eerder in mijn groepen mooie dingen gedaan met edelstenen en was degenen die me er op wees dat het de sterren en de edelstenen een relatie met elkaar hadden. één en één was zo snel twee. De avond over de sterren was ook de avond over de edelstenen. Het werd een avond die vooral in het teken stond van voelen, ervaren wat stenen te vertellen hebben en met je energie lichaam doet. Leuk was om aan het eind te constateren dat er blijkbaar mensen zijn die meer met stenen hebben, maar dat er ook zijn die helemaal niets hebben met stenen. You love them, or you .. nee zo erg is het niet. Maar een bepaalde gevoeligheid, afstemming is er bij een aantal mensen wel. Terwijl anderen minder hebben met de fijne energie van de stenen. Een ander belangrijke les was dat je eigen ervaringen het best kloppen. Dus uit een boekje lezen waar een steen voor is bedoeld geeft misschien richting maar is verre van accuraat. Zoals we in het sjamanisme kijken naar bezieling, zo heeft ook een steen een ziel. Met een eigen boodschap aan degene die er mee werkt. Als bondgenoot, jouw relatie, jouw antwoord op jouw vraag. We eindigden traditioneel met een prachtige healing sessie met stenen natuurlijk! Dank aan Meriam en Joke voor hun stenen en hun wijze lessen.

Een vreemde avond werd het met die White Buffalo Calf Woman.. Maar dat is eigenlijk ook niet verwonderlijk met een kracht en een energie zoals ik die van deze vrouw ken. Mijn geschiedenis begon meer dan 15 jaar geleden in de groep met Daan van Kampenhout. Ik hielp het eerste altaar bouwen en had ’s nachts een heel bijzondere ervaring toen ik tijdens het nachtritueel door een witte schim gevolgd werd en terug op bed een heel bijzondere lucide droom had over een schilderij dat zichzelf schilderde en liet zien hoe de wereld gered zou worden als het mis zou gaan. Ik weet nog dat ik boos en teleurgesteld over zoveel banaliteit naar beneden ging. en verhaal ging halen bij Daan. Hij vertelde dat hij en de anderen, die ook buiten waren, die witte schim achter me aan hebben zien gaan. Dat gaf de droom wel een andere lading, maar ik bleef teleurgesteld over zoveel pathos. Religie en redding hebben bij mij altijd een vieze smaak gehad. Maar de boodschap was veel symbolischer ontdekte ik toen ik niet meer boos was en nog eens naar mijn droom keek. Het gaat erom dat we in staat zijn contact te maken met die prachtige spirit en de spirituele energie weer kunnen laten stromen en mensen weer in vervoering te brengen en aan te sluiten op wat waar is: Spirit.

Maar terug naar dinsdag. Velen hadden zich aangemeld.. had meerdere mailtjes ontvangen van mensen dat ze zouden komen.. maar van degenen die zich aan gemeld hadden kwam er niet één!!! Wie er wel waren.. 4 mensen waarmee ik het altaar vele jaren geleden al wel in mijn eigen groep gebouwd had. Als een warm bad, als een reünie,  niet afgesproken. Men wist van elkaar niet dat men zou komen. Daar waren ze weer na al die jaren, in diezelfde kring om het altaar te bouwen, in te wijden, te voeden met onze gebeden. We spraken over toen, en over nu en wat er gebeurt, wat in die tussentijd. Wat hadden we geleerd, wat hadden we met onze kennis gedaan in die jaren? Hadden we de energie laten stromen? Hadden we andere op het pad van vrijheid en kracht gebracht? Het waren mooie en emotionele momenten. Er was veel herkenning in elkaars verhalen, elkaars moeilijkheden en vragen. Het had als resultaat dat we dichter naar elkaar toekwamen en het gaf zoveel energie dat het bouwen en inwijden tot 23.30 duurde in plaats van tot 22.30 uur. Wat was er nu veranderd in die 15 jaar dat we het altaar voor het eerst bouwde en nu.. allemaal hebben we niet stil gezeten. De een heeft al 4 keer aan een Sundance mee gedaan als danser, een ander heeft zijn eigen cursus en activiteiten ontwikkeld. Kortom iedereen is in zijn kracht gaan staan en heeft iets gedaan met die zoektocht naar spiritualiteit. En nu.. hoe gaat het nu met iedereen. In deze wervelwind van energie zo vlak voor waar het altaar over sprak; de veranderingen die op tilt waren. De keuzes die we moesten maken wilden we niet mee gezogen worden in spelletjes van anderen. Wordt er al genoeg spirituele energie afgenomen? Merken ze dat het hun beter vergaat dan anderen die dat niet doen. Dat was niet helemaal het juiste beeld bleek al snel. Iedereen zat regelmatig te schudden van de energie en begreep vaak niet meteen wat er met ze gebeurde. Wat ze wel allemaal hadden was een rotsvast vertrouwen dat het goed komt. En dat inzicht ook achteraf kan komen! We spraken af er voor elkaar te zijn en elkaar goed in de gaten te houden. Elkaar te steunen en daar waar nodig elkaar te helpen duiden en uitvoeren. Maar eerst hebben we ons ritueel gedaan. Opnieuw spirituele energie afgenomen van het altaar. Dat wij niet de wereld van zijn overtollige energie af gaan helpen was wel duidelijk toen ’s nachts de donder om de seconde rolde, het horizontaal regende en ik bang was dat de zuidenwind het dak van mijn houtenhuis zou mee nemen. De natuur had zichzelf gereinigd en de energie was weer een paar dagen op een prettig niveau.
Aan al mijn verwanten,  Peter

White Buffalo Calf Woman altaar

White Buffalo Calf Woman altaar