Om de energie die hoort bij de grootmoeder van april beter te begrijpen leren we een aantal van haar krachten zelf in zetten. We beginnen met het orakel. Een techniek die het mogelijk maakt om in die realiteit te kijken die gaat over wat nog komen moet.. We doen dat met koffieprut en rook als fysieke anker. De manier is hetzelfde. De kunst is om zo leeg mogelijk langs het object te kijken en het verhaal te vertellen alsof jij het niet bent die het doet. Het lukt de mensen die gekomen zijn heel aardig en enthousiast hoor ik er één zeggen dat dit ook leuk is om thuis nog verder uit te proberen.

De grootmoeder is ook een groot genezer. Vooral op het gebied van het terugbrengen van verloren zielen delen blinkt ze uit. Omdat ze makkelijk reist door de realiteiten. Het tweede deel van de avond wordt dan ook besteed aan die specifieke kwaliteit. Om en om worden er tochten ondernomen om delen op te halen en terug te plaatsen door in te blazen. Waar voor de één er vier delen te vinden zijn moet een ander het met maar drie doen. Nog liggend op hun matras maakt iedereen een bovenwereld reis. Ze vragen daar om de terug geplaatste delen verder te verankeren en ze krijgen als huiswerk mee de eerste tien dagen te praten tegen die delen, ze welkom te heten en ze te koesteren. We danken de grootmoeder voor haar energie en lessen en sluiten de avond tevreden af.

Online een orakel raadplegen?

kijk hier

Dinsdag groep onderzoekt levensboom
Yggdrasil is de levensboom en kennisboom, het symbool van de eindeloos vertakte vorm van dat wat is. Tegelijk draagt en verbindt hij de werelden als wereldas (axis mundi). Deze toont tegelijk de weg naar het hogere, de weg die de sjamaan volgt om in het gebied van goden en geesten te komen. Hij reikt van de onderwereld dwars door de mensenwereld naar de wereld van goden en helden, zegt wikipedia over de levensboom. De vijf mensen die naar DJOJ kwamen, waren benieuwd naar de sjamanistische rituelen die de levensboom tot thema hebben.

Na het reinigen van de ruimte en elkaar, het aanroepen van de richtingen namen we de tijd om de boom eerst energetisch op het altaar neer te zetten. Ik doe dat binnen in de cirkel, de mensen staan met hun rug naar mij toe en sturen mij de energie. We doen verschillende rituelen en tasten de mogelijkheden van de boom af. Als laatste klimmen de vijf naar boven en maken contact met een bovenwereldkracht, waaraan ze een healingstechniek vragen die bij hen past. De uitkomst is even verrassend als divers. Van bescherming door geweigerd te worden om hoger te komen (witte adelaar slaat de vleugels om hem heen en zorgt voor bescherming boven in de boom) tot persoonlijke healingkracht. In tweetallen worden de nieuwe technieken uitgeprobeerd en geëvalueerd. Iedereen gaat weer opgeladen en vol van de avond de nacht in.

Een stand van zaken, want er is sinds 18 maart nog veel gesproken. Vooral over de mail maar ook via de Blog. En daar worden wel interessante dingen geschreven. Verder zijn de rituele spullen die over bleven op 9 april op het strand bij zonsopgang verbrand. We hebben met zijn vijven gebeden dat de wensen en ideeën uitgesproken tijdens de dagen mogen bijdragen aan een betere wereld voor iedereen. Een deel werd verbrand en een deel met de zee meegegeven.
Maar terug naar de discussie. Ik noem de drie belangrijkste punten, speciaal voor mensen die niet aanwezig waren.Kortom, gebruik het als opstap om je eigen ideeën te toetsen en aan te scherpen, niet als de waarheid. Die bestaat gelukkig niet, ook hier niet!

– discussie één gaat over thuis komen na een enerverende ervaring. je bent nog helemaal confuus van wat er met gebeurd.Op zoek naar hou ze dat verschil konden maken. Niemand kan terug, dat is ook in de vele mails en discussies op de Blog wel duidelijk. bewustwording kan maar één kant op. Er is geen weg terug. Dat kan heel spannend zijn. De beste bijdragen zijn toch de acties en de poëzie die het oplevert. je moet verder niet proberen op een mentaal niveau te begrijpen wat er op hartsniveau veranderd is.
– discussie twee is een vervolg op de constatering dat de hartsenergie zo hoog was. Dat bracht meer verwarringen mee. Om een van de deelnemers te quoten: “Heb dit nog nooit eerder meegemaakt. Ik realiseer me dat ik van meer mensen kan houden dan alleen van mijn eigen partner op zo’n diep niveau”. Dat is mooi maar ook gevaarlijk. Mensen kunnen liefde en sexualiteit verwarren en voor je het weet… Maar en dat is mooi om te zien; we hebben blijkbaar iets geleerd van de vorige “love”generatie. Die verwarring was er misschien wel maar iedereen kon er mee omgaan. De kleren bleven aan en iedereen keek in verwondering naar zijn eigen nieuwe vermogens. Ben ik dat zag je mensen denken? In de discussie die daarop volgt wordt het moeilijk om met woorden daar uitdrukking aan te geven. De beste bijdragen zijn dan toch de acties en de poëzie die dat oplevert. Je moet verder niet proberen op een mentaal niveau te begrijpen wat er op hartniveau veranderd is.
– de derde discussie gaat over licht en donker. Want als je licht brengt komt het donker van zelf mee. Iedereen realiseert zich dat, en vraagt zich af hoe gaan we omgaan met die zwarte kant… is er een manier om die te ontmaskeren, in het licht te zetten. Hoe kunnen we met licht werken en de zwarte kant als gegeven mee nemen in dat werk. Balans brengen is moeilijker dan je denkt. Een oplossing heb ik nog niet voorbij zien komen. maar hou jullie op de hoogte.

Our invitation to join a co-creative and connective collective offered a beginning, an opportunity for recognizing our shared responsibility for how we co-create ourselves, each other and the worlds in which we live. ‘In this new space, what if we discovered something beyond – where we can touch, embrace, hold and make meaning of our senses and different forms of knowing. One where we can cradle each other as we grow in our capacity to give and receive? Dare we explore this dimension within ourselves and others?’

De leden van de Nieuwerkerkse groep maak een groeispurt door. Niet langere is er één dezelfde persoon verantwoordelijk voor wat er gebeurt op de avonden. Was de vorige avond al door Angelique gedroomd en uitgevoerd, deze keer was het de beurt aan Edith en Sandra om te dromen en daarna met een plan voor de avond te komen. Die viel in drie delen uit een. Schrijven, boom ritueel en kleimeditatie.

Allereerst werd er dus geschreven na aanleiding van thema’s en ziels kaarten die getrokken werden. De thema’s zijn: wat is er actueel, wat is er nog onbelicht en gezien van uit de ziel: hier gaat het om!
Voor het boomritueel gaan we naar buiten het Hitlandse bos in. Daar nemen we de tijd om Vanuit onze essentie een wens formuleren. De heksen vieren nu feest van groei en vernieuwing, dat doen ze door een lint in een boom te hangen waar ze een wens voor zichzelf aan geven die dan door de wind meegenomen kan worden het universum in. We besluiten deze wens in onze eigen bomen thuis te hangen en het Hitlandse bos alleen te gebruiken om via de boom en zijn wortels bij onze eigen essentie te komen. Liesbeth trommelt voor ons en ieder heeft zijn eigen ervaringen. Sommige zijn zo voelbaar dat het op het randje van ongemakkelijk is.

Terug bij Liesbeth delen we onze ervaringen en lezen onze drie ziels verhalen voor aan elkaar die we eerder schreven. Deze manier van automatische schrift is heel sterk, helend en geeft veel inzicht omdat ie voorbij het denken gaat maar je ware verhaal naar boven kan halen. Dat is goed gelukt en de ervaringen bij de boom en de stukjes die eerder werden geschreven liggen mooi in elkaars verlengde. Er tekent zich een thema af voor iedereen. Soms confronterend, maar altijd verhelderend.
Als laatste krijgt iedereen een stuk klei en laat Sandra ons de ogen sluiten. We mogen wat voelen en kneden, geven het stuk door aan onze buren en krijgen het ook weer terug. Dan volgt een spannende reis met het klei. We kneden allen onze thema’s van die avond in het hier en nu. Een mooie sjamanistische manier om je ritueel kracht bij te zetten. Je materialiseert in feiten de boodschap die Spirit met je deelde. Daarna Begeleide Sandra ons nog door een aantal meer groep stappen. En dat was vooral een mooie ervaring waarbij ik in ieder geval af en toe een traantje weg moest pinken. Want de groep is gegroeid, hechter dan ooit en heel sterk aan het worden. Er is veel ruimte en begrip voor elkaar en iedereen kan verder. We danken de Spirits en praten na over weer een betoverende avond.

Voorbeeld van en tekst geschreven tijdens het eerste deel van de avond:
Wat is actueel was de vraag
de kaart was: Bouw op vaste grond.
Tekst is geschreven zonder de pen op te lichten of na te denken:
Boom met wereld en zon.Levensboom, aarde, zon, moeder, vader. Krachten die ‘zijn’ zonder dat ik ze hoef te voeden. Megalomaan! Het doorgronden van mijn eigen kracht in verhouding met die van die me omringen. Bondgenoten die steunen, op afroep, ware vriendschap. Gronden en weer weg vliegen. Hier en Nu zijn en op reis, in mijn hoofd, in mijn lijf. Op reis door de nacht, door de werelden. Dan weer aankomen, op aarde, liggend in de zon… dankbaar.

In korte tijd kwam ik in aanraking met een aantal mensen die mijn hulp zochten nadat Spirit zich had gemanifisteerd. Maar je kan dit wensen, je weet niet wat je precies kan verwachten. Ik moest denken aan mijn eigen eerste ervaring met Spirit. Ik was heel erg benieuwd naar wat Spirit allemaal in petto had voor me en ik bad vaak en veel opdat Spirit me zou horen. Ik vroeg aan Spirit om zich aan me te openbaren, me te helpen, te steunen.. Maar niet waarin of hoe. Tijdens de intensieve White Buffalo Calf altaar rituelen, waarin je veel Spirit energie opwekt, had ik een verder prachtige lucide droom. Ik Fietste met een van de studenten over een dijk en zag beneden in het weiland een zwarte adelaar staan. Ik stopte en liep met Marja naar beneden. De adelaar liet me een amulet zien en toen ik die aan pakte prikte hij met zijn snavel in mijn solar plexus. Ik werd meteen wakker en begreep dat Spirit zich aan me had laten zien.. en voelen.. zeker een maand heb ik hem gevoeld. Begreep dat ik energetisch verbouwd was en gekregen had waar ik om gevraagd had. Maar ik begreep ook, dat ik te veel, te snel wilde en dat te weinig specifiek was geweest over hou ik het geleverd had willen krijgen. Ik moest er aan denken nadat ik vanacht een droom had waarin ik op andere wijze door spirit herinnerd werd aan hoe belangrijk het is je intenties duidelijk te maken. Maar ook geduld te hebben met de krachten die naar je toe komen. Ik was in die droom in een vis winkel en mijn aandacht werd getrokken door een vreemde vis die gewoon door de winkel zweefde. Het had een prettig gezicht, beetje een lachebekje zelfs. Ik flirten een beetje een we kwam steeds dichter bij elkaar. Toen we contact maakte zag ik eigelijk wat het was.. een kwal! Ik schrok en voelde de neteldraden al op mijn wangen. Ik werd wakker en begreep dat Spirit me weer eens had laten weten dat je je aandacht nooit moet laten verslappen. Gefocust blijven op je doelen en duidelijk vragen wat je wil. Niet een viswinkel in lopen en maar zien wat er op je afkomt. De twee vrouwen die op verschillende wijze onaangename ervaringen hadden (misselijkheid en zwaar dromen over onbegrijpelijke materie) heb ik uiteraard verteld dat ze beter kunnen vragen om een ervaring die past bij wat ze aan kunnen, maar het is misschien ook voor de lezer van deze website een goede tip.

met zeven mensen altaars bouwen en inweiden, dat was in het kort wat we deden afgelopen dinsdag in DJOJ. Meriam Windmeijer was uitgenodigd en bracht het kleinste altaartje mee om te laten zien dat groot niet meer kracht hoeft te betekenen. Verder had ze een onderweg altaar bij zich waar veel verschillenden materialen in zitten en die ze per situatie en per gebeurtenis kan samen stellen. er zitten kaarsje in, elementen, dierlijk materiaal, spiegeltjes etc. Ze verteld dat je je fantasie moet gebruiken. Een bril kan op een altaar ook staan voor inzoomen, of helderheid bieden.. Je kunt nooit alles bij je hebben.
kortom wees creatief.

We hebben een korte transreis gemaakt om te zien welk focus ons altaar zou krijgen. Iedereen zoekt een positie, liggend, dansend, zittend en Meriam en ik trommelen en laten iedereen zijn ervaring vertellen in een key word. Geen verhalen maar focus. Iedereen heeft zijn focus gevonden, we kunnen een stap hoger. Er worden symbolen gezocht die staan voor het thema van het altaar.
Intentie wordt gegeven aan de objecten en een tweede korte transreis is er om te zien of we dit nog kunnen versterken, dan wel moeten beschermen.. Zo bouwen we steeds een beetje verder en weiden de altaars uiteindelijk in. Sommige met water, andere met gebed, of met rook, met vuur.. geel altaar is het zelfde.

Aan het eind van de avond staan er 7 heel individuele altaars. Mooiste vond ik zelf de komst van twee in Suriname geboren Indianen die thuis wel een altaar plek hebben maar eigenlijk niet weten hoe ze een altaar kracht geven en een focus mee geven. Ze gingen beiden helemaal geïnspireerd naar huis, niet nadat ze nog toegezegd hebben dat ze snel weer terug komen voor meer. En Anke zegt: Het was weer een boeiende en ontspannende avond gisteren. Jammer dat ik altijd (bus naar verweggiestan) eerder weg moet sluipen. Dus bij deze nogmaals bedankt voor de prayerties. En dat geldt natuurlijk ook voor Steve, klasse! Ik leg ze op mijn knie zowel als op het altaar. Dubbele functie!

Collective Consciousness Conversation is een spirituele ervaring voor alle die het bijwoonde. De vraag aan het begin van de twee daagse was; What type of leadership can we nurture for the future? How can we explore as yet hidden potential and work with what is already indigenously known? How can we live, work and lead collectively and responsibly to find a different way? How can we take a step away from a love that is about consummation and consumption towards another that is about connection and constructive action? How can we connect to our collective consciousness and be co-creators of our whole world?

Geen makkelijke vraag. Een vraag die om verantwoordelijkheid nemen en consequent zijn in je handelen vraagt. De tweedaagse ging van start met 27 mannen en vrouwen van over de hele wereld verzameld. Meer dan deze fysiek aanwezige waren vele met ons in Spirit verbonden. Dit was het materiaal waarmee het moest gebeuren.

Ik opende samen met hen door de spirits uit alle richtingen uit te nodigen hun kracht en kwaliteiten aan onze zoek tocht te koppelen. En plaatste op iedere wind richting een ankersteen. In het midden stond een prachtig stenen altaar gemaakt door een van de participanten. Op die steen ontstak ik een kaars en vroeg The Spirit of Creation (God, Jahwe, Light of hoe je het noemen wil ieder in zijn eigen woorden en beelden) ons te voeden met zijn kracht en beelden, zijn stem, zijn creativiteit. Na dit sacrale moment was het tijd om kennis te maken met elkaar. Iedereen bracht iets mee en vertelde daarover. Ik bracht de schilpad als symbool voor de aarding van al onze gedachten deze dagen. Maar er waren 27 verhalen en 27 symbolen die alle even mooi en passend waren. Indrukwekkend waren de hartjes die Laura ons bracht maar ook het water en de container van Rene was een mooi voorbeeld van een symbool dat aan het begin in gebracht werd maar de hele tweedaagse relevant bleef.

Na deze introductie aan elkaar werd het tijd om aan het werk te gaan.  Vier symbolen waren er en vier groepen kwamen er door bij het symbool te gaan staan waar je dacht thuis te horen. Het symbool waar ik bij stond (een groep van 4 mensen in een cirkel) was onevenwichtig groot. Het roze kwarts symbool van 3 driehoeken in elkaar was daarin tegen onevenredig klein. Op de vraag of er mensen wilden over stappen heb ik gehoor gegeven. De groepen zochten een plek in de ruimte en kregen de opdracht een presentatie voor te bereiden die bijna twee uur duurt en die een thema mee krijgt. De eerste groep zorgt voor de connectie de volgende twee groepen richten zich op the collective consciousness en de laatste op een constructieve aktie die daar uit voortvloeien. ’s Middags is die eerste groep er met een inspirerende presentatie van cocreatie. En dat er verbinding is gemaakt blijk ’s Avonds wel toen we contact maakte met dat collectief. Via zang, meditatie en energie werk wordt de verbinding voorbereid die naar het avond eten door de groep waar ik deel van uit maakte wordt benut.

We laten de groep in de vorm van een stargate (het symbool van roze kwarts) staan en ik neem samen met Eva plaats in het midden om de 3D dimensie af te maken. Eva haal de vrouwelijke energie uit de aarde op en geeft die aan de groep. Ik haal de manlijke energie bij de zon vandaan en doe heet zelfde. De groep vragen we om via het gecreëerde kanaal zich te verbinden met dat collectief en te vragen om dat wat ze nodig hebben en kunnen dragen tot zich te nemen. Een van ons is buiten de groep en zorgt er voor dat de intentie via gebed voortdurend uit gesproken wordt. Van zelf ontstaat er een geluid dat help om te focussen maar ook de trilling te ervaren. Nadat iedereen heeft wat ie aankan, breken we de structuur op en vragen iedereen plaats te nemen bij een van de vier elementen die op de richting staan. Wat meteen zichtbaar wordt , is dat er weinig aarde in de groep is. Bij hun element vraag ik ze contact te maken met hun hart. Het kanaal dat loopt van hun kruinchakra naar hun hartchakra te reinigen opdat de informatie daar een plaats kan krijgen. Ik ratel en zing en vraag spirit voor een goede ervaring. De volgende stap is het kunnen verbinden met andere om dat wat in ons hart is te delen met die andere.   Dit was de fysieke stap maar we versterkte deze ook nog met een emotionele stap. Door naar het prachtige verhaal van Nick te luisteren. Hij neemt ons mee naar ons kind en vraagt ons om in ons hart weer kind te zijn. Los van conventies en normen door andere opgelegd. Vele met tranen in hun ogen troosten elkaar en het is merkbaar dat iedereen in staat is zijn hart energie in te zetten. Operatie geslaagd!

De volgende dag is de tweede energie operatie. Deze wordt uitgevoerd door de groep waar ik in eerste instantie voor koos. Zij legde een oost/west, noord/zuid kruis neer en vroegen ons om op de oost/west as, de leiderschap as onze bevindingen met leiders nu neer te leggen. Gewoon op blauwe papiertjes geschreven, getekend. Op de noord/zuid as het zelfde maar deze keer over de wereld. Dat was allemaal niet zo heel vrolijk.

De volgende ronde is er om deze af te dekken met intenties, woorden, beelden die er voor in de plaats zouden moeten komen. In beide situaties worden we ook gevraag om als we klaar zijn met schrijven en tekenen onze plaats in te nemen die we willen vervullen of die we vervullen op het wiel. Ik leg nog een keer kort en bondig uit waar de richtingen voor staan. Terwijl we hier mee bezig zijn merk ik dat ik steeds naar de tafel getrokken wordt waarop een simpel kruis met Jezus figuur lig. Ik vraag van wie die is en of hij er bezwaar tegen heeft dat ik het op de altaarsteen leg. Ik wil dit omdat ik me realiseer dat tussen NU en wat gewenst wordt een wereld is zo groot dat ik ook begrijp dat die er niet van zelf gaat komen. Ik leg de groep uit dat we van Jezus aan het kruis kunnen leren wat het betekend om te lijden voor wat je hartstocht is. En dat hij om die reden daar een plaats zou moeten hebben. De groep is er mee akkoord en de energie is weer in balans. Ook hier wordt zichtbaar dat de energie die de grit met zich mee brengt samen met het proces van de mensen een enorme impact heeft op iedereen. Na de lunch nog de creatie van de actie die voort gaat komen uit al deze energie.

De volgende dag sluit ik samen met degene die het organiseerde en enkele participanten de cirkel af door tegen de richting in dankt te zeggen. Dank aan de spirits en de mensen die aanwezig waren. Elkaar nog eens te herinneren aan dat we goed geaard blijven. En dan, moet alles opgeruimd worden. Maar met zoveel handen is dat zo gebeurt. En kijkt iedereen terug op een bijzondere ervaring, die nog lang na zal galmen. Niemand is meer degene die hij was voor dit ritueel…
Christine verwoord het als volgt:
The Calling to Action, What about this new space?
In this new space, what if we discovered something beyond – where we can touch, embrace, hold and make meaning of our senses and different forms of knowing. One where we can cradle each other as we grow in our capacity to give and receive? Dare we explore this dimension within ourselves and others?

We believe the Ancient Wisdoms are once more becoming accessible. As we grow in consciousness about this presence, our collective responsibility for reflective action is emerging.

The threat of this emergence increases the tensions between fear and love. As this process of movement takes pace, there exists an apparent rapid rise in polarization. We sit in the form of strong currents of resistance and powerful expressions of fundamentalism. We are being called and challenged to act now.

Het werd een avond vol verassingen, afgelopen dinsdag avond. Eerst kwam er een oude bekend binnen met een kist vol schatten die deze avond veel extra’s meegaven. Dank Willem! We waren met 5 personen. En we konden niet stoppen. Pas om 23.00 uur konden we er genoeg van krijgen. We starten de avond met een heftig ritueel waarmee we probeerde de krachten van de dieren te voelen en te begrijpen. Shape shiften wordt dat ook wel genoemd. Omdat Willem zoveel extra materiaal uit zijn kist toverden werd het extra mooi. Zo was er materiaal van Adelaar, Bizon, hert, konijn, zwaan, vos, paard en nog veel meer. Met hulp van een oude spirithelper van me toverde ik de ruimte om in een ervaringplek waar iedereen rustig kon snuffelen aan de kwaliteiten van de dieren. Met drie verschillende dieren ieder was het een mooie ervaring. Iedereen was dankbaar en blij met de inzichten waarmee ze verder konden.

Na de pauze deden we eerst een Adelaarsnest ritueel. Liggend in het adelaarsnest mocht je ervaren hoe het is om uit je ei te komen en te ervaren hoe het is om gevoed snel op te groeien en je eerst  vlucht te maken vanuit het nest. De groep zat om het nest en hielp mee de ervaring mogelijk te maken. Toen iedereen zijn ervaring gekregen had hebben we de rest van de avond gebruikt om elkaar met dierkracht te helen. Ik zag panters, paarden, en vogels aan het werk en hoorde mooie verhalen bij het laatste rondje.

Een prachtige kring met wijze vrouwen en Don, mooier had ik het niet kunne krijgen. Allemaal mensen die in hun kracht staan, en beschikken over de kracht zich over te geven aan de rituelen die ik aanbied. Met buiten en prachtige volle maan in een wolkeloze nacht,  en binnen een ritueel die de derde grootmoeder, de grootmoeder die de waarheid weegt, eert. Een energie die staat voor helder alle aspecten beschouwen voor je een oordeel velt, je niet laat afleiden door ruis maar je laten voeden door spirit en helpers.

Na een voorbereiding die bedoeld was om lichamelijk te voelen wat er gebeurt als er waarheid danwel een leugen tegen je verteld worden. Daarna zijn we een lang en intensief ritueel in gegaan waarin we de hulpbronnen raadpleegde op zoek naar waarheid in onze eigen vragen. Eerst de windrichtingen, boven, onder, krachtdieren, met een tussenstop bij krokodil om het te verteren. Te zien of wat we gehoord, gezien of meegemaakt hadden bij ons pasten. Toen via een diepe aarding met de planeet, zebra (zwart/wit naar je waarheid kijken) en wasbeer (als kracht van de minderbedeelde, wat betekend je waarheid voor minder machtige rond jouw) naar een laatste meditatie waarin alle antwoorden naast elkaar gelegd worden en er een besluit genomen wordt. In je hart kan je vreden hebben met je beslissing.
Iedereen is stil en geraakt door de kracht van de grootmoeder. We ruimen rustig onze spullen op en gaan naar buiten waar de maan prachtig aan een sterren hemel op ons neer kijkt. Dank Grotmoeder voor deze prachtige les.

Steve McCullough klinkt niet als een Lakota medicijnman, toch is hij dat.. Een welgerespecteerde zelfs. al sinds half jaren negentig is Steve ook in Nederland een wel  geziene gast.. Even iets over Steve zijn achtergrond. Lang geleden kwam Steve toevallig in het bezit van een medicijnbundel. Hij gaf hij de bundel aan een medicijnman met wie hij samen werkte maar via een omweg kwam de bundel weer bij hem terecht en begon hij met Steve te communiceren. Steve kreeg de opdracht met ceremonies te beginnen. Onder andere de Lowanpi, de Inipi en de Vision Quest. Steve is ook de gastheer van de Salt Creek Sundance in Indiana en de intercessor voor deze Sundance. Steve wordt door de overheid erkend als medicijn-man en is  geestelijk begeleider in verschillende Federale gevangenissen in de V.S., daar houdt hij ceremonies voor geïnterneerde indianen.

Afgelopen weekend was Steve weer in Nederland, en hield een Lowanpi ceremonie in Neer in Limburg. Twee mensen vroegen Healing en één had een jaar geleden Healing ontvangen en kwam een dankceremonie doen. In de traditie is het zo dat een Healing pas helemaal afgerond is als degene die de Healing ontvangen heeft er de Healer en de participanten van de Healing bedankt hebben.
Mijn eigen verhaal vertel ik hier om een indruk te krijgen van deze bijzondere man en dit bijzonder, zeer krachtige Healing ritueel. Het begon vrijdag avond allemaal heel relaxed bij een prachtig, hoog vuur. Steve zat aan de andere kant voor mij en ik hoorde hem door het geluid van het vuur wel praten. maar hoorde inhoudelijk niet waar het over ging.. Een woord hoorde ik luid en duidelijk wel. als of ik het horen moest: “humbleness”. het woord planten zich in mijn brein als een zaadje en ik wist dat dit het thema werd dit weekend. En dat kwam goed uit want ik was tot op de draad versleten. Mensen in mijn directe omgeving vroegen zich al af of ik misschien bezig was overspannen te worden. Dus humbel was een goed uitgangspunt. Ik was er om te luisteren, te genieten en te ervaren..
Zaterdag deden we dat met een grote groep drie uur lang in de omgeving die op zich zelf al helend is;  kabbelende beekjes met bevers die druk doende zijn met het bouwen van beverburchten en de pracht van een bos dat bezig is uit de winterslaap te komen. Zoveel potentie al weer dat zijn kopje boven de grond steekt. Een groene waas als resultaat. Een bos ook dat vol doodhout ligt en dus veel ‘Gasten’ op het hout heeft zitten. In alle kleuren en maten. Steve liep met ons op en vertelde vanuit zijn traditie over de natuur, de voorouders, en het belang van de connectie van de mens met zijn natuurlijke omgeving. Maar het was toch vooral opsnuiven, de geur en de energie.

De middag was er voor het voorbereiden van het avond ritueel. Mensen spraken tussen door veel met elkaar en de groep werd al hechter en hechter. Steve en zijn helpers bouwden het altaar met de gebedzakjes die middags geknoopt waren. Toen kon het van start gaan.. Een Healing ritueel voor twee vrouwen. één met een zwarte pestkop die in staat bleek haar steeds op haar zwakke plekken te kunnen raken. En een vrouw die naar jaren van drank en drugs misbruik nu clean is maar merkt dat dat ook een gat achterlaat. Er is iets bij haar weg dat nog gevuld moet worden. Maar ze weet ook niet precies waarmee. Of spirit daar bij zou kunnen helpen. Nu is iedere spirit al heel lang een probaat middel voor zingeving maar of dat ook hier zo gaat werken..? Een derde vrouw kwam voor de dank ceremonie. Dus na het ritueel dat zich haast niet laat beschrijven, lekker eten. taart, fruit, slagroom, chocolade, alles om ons weer op aarde te krijgen. Want wat een energie. wat een evaring. Als Steve de twee kaarsen naast het altaar uitblaast en de spirits uitnodigt om in de ruimte te komen zijn er geen woorden meer die kunnen beschrijven wat er gebeurt. Het is ook eigenlijk niet te bevatten met de ratio van de denkende mens, die we nu eenmaal zijn. Wanneer het licht aan gaat heerst er dan ook eerst nog veel ongeloof bij de mensen die er nieuw waren. Ook ik zelf, toch wel wat gewend als het om Spirits gaat, zit een beetje verbluft over zoveel kracht en aanwezigheid. Maar naarmate we de tijd krijgen om te wennen aan wat we mee maakte, krijgen we ook de tijd om het een plaats te geven in onze mentale wereld.

Toen iedereen weer een beetje terug op aarde was het lekkers opgegeten was verdween één voor één iedereen naar zijn slaapplaats. Ik had er voor gekozen in de ruimte te slapen waar het ritueel had plaats gevonden. Daar kreeg ik geen spijt van. Toen iedereen al sliep en ik nog even een laatste sanitaire stop gemaakt had, werd ik vlak voor ik in mijn slaapzak stapte aangeraakt door spirit. Als een elektrische schok voelde het. Het gaf licht en bleef nog een hele tijd branden. Ik zag het dwars door mijn slaapzak heen mee naar binnen gaan.. Helemaal verbaasd en diep geraakt.
Voelde me na dit weekend energetische helemaal  verbouwd en heel dankbaar. Had tijdens het Ritueel voor veel mensen gebeden. Mensen in mijn eigen directe omgeving maar ook voor mensen in mijn groepen. Zelf was ik ‘humble’ gebleven in mijn vragen aan spirit. Maar misschien wel juist daarom had Spirit voor mij wat extra energie over.
dankbaarheid voor zoveel liefde en helende energie.

Lakota medicijnman Steve McCullough