Tag Archief van: afscheid

Vorige keer was al duidelijk dat de Nieuwerkerkse groep een flinke groeispurt doormaakte. Dit samen  met het feit dat rond de eerste mei het feest van Beltane is – een vruchtbaarheidritueel ter ere van Belenos, de god van leven en dood – maakte dat we de aanleiding zagen voor het ritueel ‘dood van een sjamaan’. Net als dat we het leven in de tuin weer uit de dood zien herrijzen, willen wij ook ouwe shit afsluiten en doorgaan naar een nieuwe ronde. Winter over, welkom lente.
Doel van het ritueel is het loslaten van wat één van ons ‘Oude gedragingen en gedachten’ noemt. Vrijdag, later dan normaal omdat het nog zo licht is en zo druk in ons bos – vertrekken vier van de zeven vrouwen zwijgend naar onze geheime rituelenplek. Ik neem een kruiwagen vol droog hout en mijn sjamanistische tools mee om ze te begeleiden. Zelf dragen ze hun dekens waaronder ze hun ritueel zullen doen. Ze praten niet en zijn al in de energie van het ritueel. Bij de plek aangekomen, zoeken ze een plek op en installeren zich zo comfortabel mogelijk. Het kan lang duren! Eenmaal gezeten roepen ze één voor één iedereen die ze kennen voor zich en vertellen dat ze gaan sterven en dat ze afscheid nemen. Ze wikkelen eventuele unfinshed af en laten de volgende komen. Terwijl zij beginnen, maak ik mijn altaar klaar en steek een kampvuur aan. Ik warm mijn trommel op en start met mijn gebeden voor hen die in proces zijn. Ik vraag eerst de spirits van de natuur ter plaatse ze te steunen, daarna moeder aarde, vader zon, de sterren (die ons van alle kanten toe stralen deze heldere avond). Ik nodig de voorouders uit en verzoek ze niet in het proces in te breken maar wel te steunen.
Al zingend, vuur opstokend, biddend en smudgend heb ik het zo warm gekregen dat ik mijn dikke Fleece uittrek. De eerste komen na een dik uur terug naar de vuurplek en ik vraag ze verbinding te maken met het vuur en het vuur te vragen ze te helpen herrijzen als een Sfinx uit de as. Als ze het gevoel hebben dat het is gebeurd, springen ze over het vuur naar de nieuwe ronde. De dood van de sjamaan is niets anders dan een bewustwordingsstap. Het is ruimte maken om nieuwe bewustzijnsstappen te kunnen maken. Een van hen komt niet terug en ik zie haar ook niet meer op mijn innerlijke radar. In eerste instantie denk ik dat ze misschien de angst is ingeschoten en terug is gelopen naar huis. Maar dat is niets voor haar. Ik besluit door het pikdonkere bos te gaan lopen en te zien waar ze uithangt. Gelukkig is ze vlakbij maar niet meer zittend: ze ligt. Ik wek haar door wat harder te trommelen en lok haar naar het vuur. Daar neemt ze ook de laatste stap. Nadat we nog wat naar het vuur hebben zitten staren en de plek en de spirits hebben bedankt, lopen we terug naar huis. Daar sluiten we af met een rondje. Er is veel gebeurd. De volgende dag kom ik één van hen tegen. “Kon jij ook niet slapen”,  vraagt ze. En inderdaad, ik had nog zoveel energie dat ik pas in de vroege morgen ben gaan slapen. Om 8.00 uur stond ik weer fris en vrolijk op. Ik was niet de enige geweest. Iedereen had gestuiterd van de energie en had zijn belevenissen netjes op kunnen schrijven. Tijd genoeg.