Tag Archief van: chakra

Het is niet mijn gewoonte met godinnen te werken en zou er ook nooit opgekomen zijn als er niet iets heel wonderlijks gebeurde in de dinsdagavond groep. Een van de deelnemers meldde me een heel krachtige doom, in de koffie pauze. Daarin was een naam genoemd die op zich al zo sterk was dat hij indruk maakte. Met Google als bondgenoot weet je tegenwoordig vaak snel waar het over gaat en uit welke hoek de wind waait. Dit alles vertellend was er iemand anders aan tafel die steeds enthousiaster werd. Vooral toen ook nog verteld werd dat er in de droom een boom voorkwam die de dromer ondertussen ook gevonden had. En dat ze er maandelijks tijdens haar maanstonden rituelen deed. Mijn magische bewustzijn was klaar wakker en het feit dat er een godin in het spel was kon daar niets meer aan veranderen. Hillegonda heet ze en het verhaal gaat als volgt: Reuzin Hillegonda woonde ergens aan de Hollandse kust in het grote ouderlijk slot. Omdat ze daar niet meer mocht blijven besloot ze om in het binnenland een nieuw kasteel te bouwen. Aangezien ze veel van het strand en de duinen hield, vulde ze haar reuzenschort met zand en ging op weg. Het zand uit haar boezelaar viel echter in het veen en vormde een zandheuvel, waar Hillegersberg later zou zijn ontstaan. Er is ook een ongekuiste versie die na dat ik de droom hoorde en op de plek ben geweest waarover hier boven gesproken wordt ik later zal verhalen.

Eerst gaan we op onderzoek. Er hebben zich nog 3 vrouwen aangesloten. Één uit nieuwsgierigheid, één omdat die de sleutel had tot de reuzin en één omdat die de reuzin al heel lang volgt en er veel over weet. Ze gaat ook met groepen langs de plek en vraag mensen zich te verbinden met de plek en te kijken wat het met je doet. Een mooiere expeditie groep hadden we ons niet kunnen wensen. En let op wat er nu gebeurt! Oja wie ook op zoek wil, omat het een berg(je) is steekt het overal boven uit. Het kasteel is een ruïne maar de kerk staat er nog  fier en mooi te zijn. Wie Hillegersberg (een wijk in Rotterdam) vanaf het station Noord benaderd ziet de torenspits aan de linkerhand al boven de huizen verschijnen.

We besluiten eenmaal aangekomen er niet te veel woorden aan te geven en op zoek te gaan.. te voelen, te ervaren.. allen zijn gewend met energie te werken en allen hebben meerdere jaren sjamanistische ervaringen of ervaringen die er mee te vergelijken zijn. Ik ben eerst maar eens om de kerk, die boven op de heuvel van Hillegonda staat, gelopen en heb geprobeerd de plekken te vinden die het sterkst voelden. Dat waren gek genoeg de voor en achterkant van de kerk en die gaven bij een dieper kijken beide de kleur violet af. Om mezelf te testen heb ik een andere minder sterke plek opgezocht naast de kerk en deed hetzelfde. De kleur was nu groen. Oké.. de lange as van de kerk is violet. Verder verscheen er bij de achter deur het beeld van een Vliegend hert. Associërend kwam ik op lichte zachtheid. Aan de voorkant, waar de mensen de kerk binnen komen is iets anders merkbaar. De energie is er zo hoog dat ik voordurend moet boeren. Moet de energie die ik opvang loslaten. Na een tijdje komen we bij elkaar en vertellen we elkaar wat we meemaakten. De beelden en ervaringen komen wel overeen. Vooral de locaties zijn bij allemaal heel duidelijk energetische geladen en voelbaar, zichtbaar en merkbaar anders dan andere plekken op het terrein. Alleen de gene die uit nieuwsgierigheid mee was gegaan had een heel eigen ervaring.. Was eigenlijk meteen van de berg af gedaald en was onderaan op de begraafplaats gekomen. Was daar in een wakende droom terecht gekomen waarin Hillegonda haar liet zien dat wat is, is.. of dat wij mensen altijd ons lot zullen aanvaarden en daar een oplossing voor bedenken. Zelfs wonen in wat eigenlijk water is, is voor ons mensen geen enkel probleem. Ze was er vrolijk en opgeruimd van geworden en deelde de kennis die ze van Hillegonda kreeg met veel passie. Iedereen werd er blij van. Haalt veel zwaarte van onze schouders. Één van ons bracht nog een wichelroede mee en we liepen nogmaals om de kerk. De wichelroede bevestigde de energetische patronen die we zelf al gevoeld hadden.

Op weg naar Chocolaterie De Bonte Koe, waar ze Hillegonda van chocola hebben, vertelt degene die vaker met groepen over het terrein  loopt dat er een ongekuiste versie is van de Hillegonda parabel. Het is niet zand dat uit haar rok loopt maar (en kijk naar de afbeelding van het wapen van Hillegersberg)  bloed dat tussen haar benen vandaan loopt. Menstruatie bloed. Diegene die in de droom het ritueel van het offeren van haar maanbloed aan de boom doorkreeg viel zowat flauw. Hoe was dat nu toch mogelijk. Wat een sterk verhaal. Alle eindjes komen bij elkaar in de realiteit van de Sjamaan. Het is een oud en nog steeds sterk ritueel voor vrouwen om hun maanbloed aan de aarde moeder te offeren en daarmee hun cyclus van vruchtbaarheid te koppelen aan die van de grootmoedermaan en moederaarde. Het is niet ondenkbaar dat in de tijd dat Hillegonda leefde deze cultus veel wijdverbreide en normaler was. Oude culturen waren sjamanistisch geordend, en ritueel en contact met de aarde en zijn omgeving was dagelijkse praktijk. Zij heeft met haar bloed de plek, waar het welvarendste deel van Rotterdam is, geïnitieerd, vruchtbaar gemaakt. Het is kortom onder andere door haar bloed offer dat dit deel van Rotterdam zo heeft kunnen groeien en bloeien.
Met een kop koffie en een verrukkelijk stuk ‘echte’ chocolade mijmeren we nog wat voor ons uit en kijken terug op een bijzondere en ‘vruchtbare’ middag met de godin/reuzin Hillegonda.

Collective Consciousness Conversation is een spirituele ervaring voor alle die het bijwoonde. De vraag aan het begin van de twee daagse was; What type of leadership can we nurture for the future? How can we explore as yet hidden potential and work with what is already indigenously known? How can we live, work and lead collectively and responsibly to find a different way? How can we take a step away from a love that is about consummation and consumption towards another that is about connection and constructive action? How can we connect to our collective consciousness and be co-creators of our whole world?

Geen makkelijke vraag. Een vraag die om verantwoordelijkheid nemen en consequent zijn in je handelen vraagt. De tweedaagse ging van start met 27 mannen en vrouwen van over de hele wereld verzameld. Meer dan deze fysiek aanwezige waren vele met ons in Spirit verbonden. Dit was het materiaal waarmee het moest gebeuren.

Ik opende samen met hen door de spirits uit alle richtingen uit te nodigen hun kracht en kwaliteiten aan onze zoek tocht te koppelen. En plaatste op iedere wind richting een ankersteen. In het midden stond een prachtig stenen altaar gemaakt door een van de participanten. Op die steen ontstak ik een kaars en vroeg The Spirit of Creation (God, Jahwe, Light of hoe je het noemen wil ieder in zijn eigen woorden en beelden) ons te voeden met zijn kracht en beelden, zijn stem, zijn creativiteit. Na dit sacrale moment was het tijd om kennis te maken met elkaar. Iedereen bracht iets mee en vertelde daarover. Ik bracht de schilpad als symbool voor de aarding van al onze gedachten deze dagen. Maar er waren 27 verhalen en 27 symbolen die alle even mooi en passend waren. Indrukwekkend waren de hartjes die Laura ons bracht maar ook het water en de container van Rene was een mooi voorbeeld van een symbool dat aan het begin in gebracht werd maar de hele tweedaagse relevant bleef.

Na deze introductie aan elkaar werd het tijd om aan het werk te gaan.  Vier symbolen waren er en vier groepen kwamen er door bij het symbool te gaan staan waar je dacht thuis te horen. Het symbool waar ik bij stond (een groep van 4 mensen in een cirkel) was onevenwichtig groot. Het roze kwarts symbool van 3 driehoeken in elkaar was daarin tegen onevenredig klein. Op de vraag of er mensen wilden over stappen heb ik gehoor gegeven. De groepen zochten een plek in de ruimte en kregen de opdracht een presentatie voor te bereiden die bijna twee uur duurt en die een thema mee krijgt. De eerste groep zorgt voor de connectie de volgende twee groepen richten zich op the collective consciousness en de laatste op een constructieve aktie die daar uit voortvloeien. ’s Middags is die eerste groep er met een inspirerende presentatie van cocreatie. En dat er verbinding is gemaakt blijk ’s Avonds wel toen we contact maakte met dat collectief. Via zang, meditatie en energie werk wordt de verbinding voorbereid die naar het avond eten door de groep waar ik deel van uit maakte wordt benut.

We laten de groep in de vorm van een stargate (het symbool van roze kwarts) staan en ik neem samen met Eva plaats in het midden om de 3D dimensie af te maken. Eva haal de vrouwelijke energie uit de aarde op en geeft die aan de groep. Ik haal de manlijke energie bij de zon vandaan en doe heet zelfde. De groep vragen we om via het gecreëerde kanaal zich te verbinden met dat collectief en te vragen om dat wat ze nodig hebben en kunnen dragen tot zich te nemen. Een van ons is buiten de groep en zorgt er voor dat de intentie via gebed voortdurend uit gesproken wordt. Van zelf ontstaat er een geluid dat help om te focussen maar ook de trilling te ervaren. Nadat iedereen heeft wat ie aankan, breken we de structuur op en vragen iedereen plaats te nemen bij een van de vier elementen die op de richting staan. Wat meteen zichtbaar wordt , is dat er weinig aarde in de groep is. Bij hun element vraag ik ze contact te maken met hun hart. Het kanaal dat loopt van hun kruinchakra naar hun hartchakra te reinigen opdat de informatie daar een plaats kan krijgen. Ik ratel en zing en vraag spirit voor een goede ervaring. De volgende stap is het kunnen verbinden met andere om dat wat in ons hart is te delen met die andere.   Dit was de fysieke stap maar we versterkte deze ook nog met een emotionele stap. Door naar het prachtige verhaal van Nick te luisteren. Hij neemt ons mee naar ons kind en vraagt ons om in ons hart weer kind te zijn. Los van conventies en normen door andere opgelegd. Vele met tranen in hun ogen troosten elkaar en het is merkbaar dat iedereen in staat is zijn hart energie in te zetten. Operatie geslaagd!

De volgende dag is de tweede energie operatie. Deze wordt uitgevoerd door de groep waar ik in eerste instantie voor koos. Zij legde een oost/west, noord/zuid kruis neer en vroegen ons om op de oost/west as, de leiderschap as onze bevindingen met leiders nu neer te leggen. Gewoon op blauwe papiertjes geschreven, getekend. Op de noord/zuid as het zelfde maar deze keer over de wereld. Dat was allemaal niet zo heel vrolijk.

De volgende ronde is er om deze af te dekken met intenties, woorden, beelden die er voor in de plaats zouden moeten komen. In beide situaties worden we ook gevraag om als we klaar zijn met schrijven en tekenen onze plaats in te nemen die we willen vervullen of die we vervullen op het wiel. Ik leg nog een keer kort en bondig uit waar de richtingen voor staan. Terwijl we hier mee bezig zijn merk ik dat ik steeds naar de tafel getrokken wordt waarop een simpel kruis met Jezus figuur lig. Ik vraag van wie die is en of hij er bezwaar tegen heeft dat ik het op de altaarsteen leg. Ik wil dit omdat ik me realiseer dat tussen NU en wat gewenst wordt een wereld is zo groot dat ik ook begrijp dat die er niet van zelf gaat komen. Ik leg de groep uit dat we van Jezus aan het kruis kunnen leren wat het betekend om te lijden voor wat je hartstocht is. En dat hij om die reden daar een plaats zou moeten hebben. De groep is er mee akkoord en de energie is weer in balans. Ook hier wordt zichtbaar dat de energie die de grit met zich mee brengt samen met het proces van de mensen een enorme impact heeft op iedereen. Na de lunch nog de creatie van de actie die voort gaat komen uit al deze energie.

De volgende dag sluit ik samen met degene die het organiseerde en enkele participanten de cirkel af door tegen de richting in dankt te zeggen. Dank aan de spirits en de mensen die aanwezig waren. Elkaar nog eens te herinneren aan dat we goed geaard blijven. En dan, moet alles opgeruimd worden. Maar met zoveel handen is dat zo gebeurt. En kijkt iedereen terug op een bijzondere ervaring, die nog lang na zal galmen. Niemand is meer degene die hij was voor dit ritueel…
Christine verwoord het als volgt:
The Calling to Action, What about this new space?
In this new space, what if we discovered something beyond – where we can touch, embrace, hold and make meaning of our senses and different forms of knowing. One where we can cradle each other as we grow in our capacity to give and receive? Dare we explore this dimension within ourselves and others?

We believe the Ancient Wisdoms are once more becoming accessible. As we grow in consciousness about this presence, our collective responsibility for reflective action is emerging.

The threat of this emergence increases the tensions between fear and love. As this process of movement takes pace, there exists an apparent rapid rise in polarization. We sit in the form of strong currents of resistance and powerful expressions of fundamentalism. We are being called and challenged to act now.