Tag Archief van: crazy horse

Eindelijk was het zover.. een weekend vol paarden en sjamanistische rituelen. zes vrouwen die ervaring hebben met paarden en sommigen die ervaring hebben met Sjamanistische rituelen komen naar Neer in Limburg om de lessen van paardenspirit te leren. Rond acht uur was iedereen binnen en had een slaapplaats gevonden in die heerlijke boerderij van Hettie. We beginnen met een voorstel rondje en horen de verhalen van teleurstelling over maneges en de manier waarop paarden daar geperst worden in iets wat ze niet zijn. Het gevoel dat het anders kan overheerste. Veel hebben om die reden hun manege tijd ook al lang achter zich gelaten.

We beginnen het weekend dan ook om die negativiteit onder ogen te zien en te transformeren naar een mooier en positiever beeld. Iedereen neemt de tijd om even bij zichzelf na te gaan welk paard, of welke paarden hij wil helpen naar een positiever werkelijkheid te transformeren. In het rondje daarna horen we van de paarden die in de oorlog zijn gebruikt, die niet goed behandeld zijn, die nooit het daglicht zagen omdat ze in een Limburgse mijn werkte en van de paarden die ongelukkig werden omdat ze nooit hun opdracht konden volbrengen, gevangen als ze waren in het moeten van mensen. Al deze pijn wordt vanavond getransformeerd in een dans. Neem het dier mee in de dans en verbreek de ketens die deze dieren gevangen houden door ze te zien in hun kracht, galopperend door een veld met mals gras en bloeiende kruiden. Dit is een mooi begin. Iedereen realiseert zich dat de boodschap van het sjamanisme altijd is om evenwicht te brengen. Er kan geen mooie ervaring zijn als we niet ook naar de schaduwkant durven te kijken!
Na dit indrukwekkende begin gaan we door met het opstarten van de energie voor dit weekend. We doen dit door een altaar te activeren dat in een droom doorgegeven is en in het teken staat van Crazy Horse. Crazy Horse heeft eigenlijk maar één boodschap: Nu is het tijd om je onvoorwaardelijk te verbinden met Spirit. In ons geval dit weekend de Spirit van Paard. Het altaar is een groen doek waarop een beeld van een wild paard staat. We voeden dit paard in zijn groei opdat Crazy Horse in jou kan ontwaken maar ook zijn Spirit terug in de wereld kan komen en andere zich er ook mee kunnen verbinden. Het altaar voeden we door er dagelijks verse paarden eten op te leggen en vers water. Er branden kaarsen en we branden kruiden. Het altaar is een focus plek voor ons gebed. We vragen om Vertrouwen, Kracht, Verbinding en betrokkenheid(committent) met het Paard. Nadat iedereen iets eetbaars op het altaar heeft gelegd voor het paard, en zijn focus op voeding voor zichzelf heeft uitgesproken gaan we ons eerste trancereis in. We nodigen Crazy Horse daar in uit zich met ons te verbinden en eventueel een boodschap mee te geven. Ik trommel samen met Meriam die in het Noorden van het altaar zich op White Calf Buffalo Woman richt, terwijl ik me in het zuiden op Crazy Horse richt. Crazy Horse heeft bij drie mensen op het hart gewerkt en Meriam helpt de pijn die dat geeft een plek te geven. Het is de ruimte die Spirit maakt voor nieuwe dingen en de oude dingen die af kunnen sterven. We sluiten de avond af met een rondje en iedereen gaat naar bed, zich voor bereiden op de fysieke dag.

We pasten er maar net in. Zal je altijd zien als de energie hoog is, is de groep ook groot. Meriam Windmeijer assisteert me vanavond en heeft persoonlijke ervaringen met de donder en ze heeft de nodige materialen verzameld die met donder gelinkt zijn. We beginnen door de poort op het westen te openen en daar de kwaliteit van de donder expliciet ook uit te nodigen. Daarna laat ik iedereen een plekje in de ruimte zoeken met de focus op gemak. Daar beginnen we met ons heel goed en heel diep te gronden. In het rondje vertellen verschillende mensen dat ze dit al als heel prettig hadden ervaren. Merkte dat ze helemaal niet gegrond waren. Samen nodigen we de wind uit de wolken boven ons op te jagen en de elektrische lading op te bouwen tot er een ontlading kan plaats vinden. We nodigen de donder uit door ons naar de aarde te gaan en daar op te ruimen wat er niet (meer) hoort. Dat werkt goed door dat Meriam en ik de donder daarbij helpen. Ik doe dat door Crazy Horse daarbij uit te nodigen. Deze had ik tijdens mijn paardentrom avontuur leren kennen als de spirit die mij kan helpen bij het hanteren van donder energie. Meriam heeft zo haar eigen bronnen en knalt er ook lustig op los. Na dat we het met elkaar besproken hebben doen we eerst en groep healing voor de vader van een van de vrouwen die beloofd had om op afstand met haar familie te werken voor hem. Ook hier gebruiken we maar nu een uitgeklede versie van de donder. Meriam gaat samen met de vrouw in het midden zitten (rug aan rug) en de rest staat er in een cirkel omheen. Zij brengen de energie in de cirkel waar Meriam en Carla hem bundelen en focussen op de vader van Carla. Willem heeft zo zijn heel eigen inzicht en komt tot de conclusie dat hij de Lakota traditie prima kan mixen met het ritueel. Hij werkt met de Sundance energie die hij als geen ander kent. Hij ziet de driehoek, subject, spirit en zijn eigen rol als geen ander voor en werk vanuit dat besef mee aan het ritueel. Hierna gaat iedereen de ruimte uit om koffie te drinken en kunnen Meriam en Carla even afsluiten en door praten.

Na de pauze praten we eerst lang en indringend over het waarom van de donder energie. En dat het goed is kennis te hebben van deze energie omdat hij ook een vertegenwoordiger is van de oplopende energie op aarde en dat het goed is als je weet hoe je er mee om kan gaan, hem kan aarden. We herhalen de oefening van voor de pauze alleen nu vanuit het perspectief van de aarde slang (geaard en liggend, kronkelend op de grond als slangen). De donder wordt vertegenwoordigd door de hemelse vuur slang. Opnieuw komt de donder je lichaam binnen en laat je hem de aarde ingaan nadat hij je tot op je bloedvaten heeft gereinigd. We sluiten de avond af op tradionele wijze; met een healing. Op het altaar liggen allerlei materialen die verbinding hebben met donder. Onderzoek ze in een healing situatie en leer er mee werken was de opdracht. In vier stelletjes van drie gebeurt dat op een mooie manier. In de groep waar ik zat werd met een speciaal kwarts kristal en stukjes spiegel gewerkt. Er waren er ook die met dondervogel werkte en een speciaal groepje werd gevormd rond Meriam die met de beide Esthers een vleermuis gebruikte om contact te maken met de donder via dieren energie.
Bij het dankzeggen was iedereen muisstil en geraakt van zoveel mooie donder energie.

Wie het nieuws rond sjamaan.nl volgt weet dat ik druk ben met het voorbereiden van een paardenweekend (4 juli zal de eerste zijn zie de aankondiging op de website). Ik voelde dat een trom met paardenhuid een welkome aanvulling zou zijn voor dit specifieke werk, waarvoor je je hier kan opgeven. Dus speurde ik wat rond om iemand te vinden die dat goed en respectvol kon klaren. Dat werd Gerard Portheine. Een begaafd mens met veel kwaliteiten. Toen hij meldde dat hij een paardenvel had en aan het werk ging voor me kon ik niet bevroeden wat er allemaal los zou komen rond dit project. En tot op de dag dat ik hem zou ophalen in Deurne verliep alles eigenlijk nog redelijk normaal. Alleen de droom in de nacht voor mijn trip naar Brabant was misschien alarmerend. De boodschap was iets in de trant van snel vluchten kan niet. De middelen zijn te oud, onvoldoende geschikt en je zult het rustig aan moet doen.. rustig vluchten.. Ahumm.

De heenreis en de ontmoeting met mijn nieuwe trommel verliep als gepland en waren hartverwarmend. God, wat kan een trommel je raken.. Alles is mooi aan hem, het geluid, de vorm (13 kantig voor iedere maan één) de kleuren zwart van de huid en rood voor het bespansel(voor mij de kleuren van zuid en west, de plek op het wiel waar ik me het prettigst voel). Ook Gerard die ik alleen aan de telefoon gesproken had past bij al dat moois. We hadden telefonische al gemerkt dat we elkaar iets te vertellen hadden. Zitten beide op het zelfde spoor en voeren een gesprek van bevestiging. Is ook wel eens leuk. Na veel mooie verhalen, koffie en koeken maak ik me klaar voor de terugweg. Motorpak aan, helm op, trommel in zijn tas op de rug, nog één keer toeteren en daar ging ik de 155 km lange terugtocht tegemoet. Er was maar een ding dat me zorgen baarde; de lucht. Die was dreigend zwart aan het worden en eenmaal buiten de bebouwde kom merkte ik dat de wind onaangenaam was aangewakkerd. Wie motor rijdt weet wat ik bedoel. Je bent een soort speelbal van de wind en wordt als je niet goed oppast alle kanten op geblazen. Ben zo op een tweebaansweg wel eens op de baan van het tegemoetkomend verkeer geblazen. Godzijdank reed daar geen tegemoetkomend verkeer. Kortom ik voel dat ik moet proberen zo snel mogelijk naar huis, in veiligheid te komen. De donkere donderwolken voorspellen ook niet veel goeds. De trommel op mijn rug voelt als een schild van grote energie. Ik communiceer met hem als of het iemand is die bij me achterop zit. Ik deel mijn angst en vraag de trom om ons te beschermen. Op het moment dat ik het vraag voel ik heel mijn rug open gaan zoals ik dat ook voel als Crazy Horse in de buurt is (lees verslag paardenweekend en geef je hier op). Vanaf dat moment voel ik me sterk en helder en laveer met hoge snelheid ondanks de wind door het verkeer. Focus je op de ruimte tussen de bomen hoor ik de trom zeggen. De bomen zijn het gevaar, focus je op je vluchtweg. Mijn droom van die nacht komt opeens in al zijn heftigheid terug en ik begrijp nu dat ik het verkeerd geïnterpreteerd heb. Het is juist de oude kennis die me helpt een vluchtweg te vinden die snel en veilig is.. niet de snelle vluchtauto maar het besturen van de langzame oude vluchtwagen op een slimme manier is mijn redding. Maak gebruik van duizenden jaren aan kennis in plaats van jonge mentale technische kennis.. hoe slim en glimmend het er ook uit mag zien.
In nog geen anderhalf uur stap ik van mijn motor. Ik ben nog geen minuut binnen als er een ongelofelijke hoosbui met donder en stom los barst. De Amerikanen zouden zeggen: And hell break lose! Ik sta helemaal verstijfd naar buiten te kijken. Als ik daar met mijn motor in gereden had was het niet best geweest realiseer ik me. (lees een dag later in de krant dat in die zelfde hoosbui een zeiler om het leven is gekomen) Ik hou de trommel stijf tegen mijn hart gedrukt en realiseer dat de donderwezens me gunstig gestemd waren. Ik dank de trom, het paard en de wezens voor hun vertouwen en voel me rijk. Rijk dat ik hier mag zijn, en de magie van deze planeet steeds weer mag ervaren.
De trom is aangeraakt door Crazy Horse en de thunder beings en zal een centrale rol spelen in de paarde weekenden die ik samen met Hettie ga geven in de komende maanden.

Tijdens het weekend met Steve heb ik Hettie IJff leren kennen. Ze is de eigenaar van de boerderij waar de Lowompie heeft plaatsgevonden en heeft duidelijk iets met paarden. Bij het afscheid hebben we afgesproken samen eens te onderzoeken wat paarden en sjamanen elkaar te vertellen hebben. Waar kan ik de sjamanistische wereldvisie inbrengen en waar zij het werken met paard. Op 19 april hang ik mijn trommel aan mijn motor en rij weer naar Neer. Diezelfde avond heb ik al de eerste ervaring met paard die ik nooit ga vergeten. Tijdens haar hoogrijschooltijd heeft ze veel geleerd over het paard, onder andere dat de alfa merrie in een roedel stuurt met aandacht. Aandacht aan de achterkant stuurt een paard vooruit, aan het hoofd zet hem stil en laat hem keren. Met deze kennis en de wetenschap dat je ook nog de alfa moet zijn, stap ik een paardenbak in om deze kennis in praktijk te brengen. Met een beetje oefenen, en echt de baas willen zijn, lukt het het paard in beweging te krijgen. Maar niet nadat het paard eerst mij liet rondlopen. Het paard is mij de baas, zeg maar. Het is een hele mooie spiegel voor je eigen gedrag. Nadat het paard rondgelopen heeft, vraagt Hettie me op mijn hurken in het midden plaats te nemen. Wat toen gebeurt, is zo ontroerend dat ik het iedereen gun. Het paard komt achter je staan. Ik voel hem op mijn rug en voel me helemaal met hem verbonden.

De volgende dag is het tijd te gaan rijden. Voor mij de eerste keer in mijn leven maar op zoek naar de spirit van paard moet dit natuurlijk gebeuren. En het valt mee. De IJslander heeft een aantal voordelen. Dit paard is niet zo hoog. Een andere leuke eigenschap is zijn gang. Het paard, of eigenlijk de pony, heeft een bijzondere wijze van lopen die tölt wordt genoemd. Deze stap is een soort shuffel en is niet alleen comfortabel snel maar helpt je ook om te dansen met je paard. Je beweegt vanuit je  bekken, het lichaam blijft stilstaan, de billen schudden. Zo rijdend door het bos, in telgang, raak je snel in een soort trance die zeer aangenaam is. En mocht je nog geen heilig respect voor paard hebben, dan krijg je die nu. Want dat er onder je gewerkt wordt, is duidelijk maar het gebeurt met een gemak en een liefde die onbegrensd lijk.
IK heb de mazzel dat er die avond een zweethut is in de buurt. Uiteraard neem ik ‘paard’ mee de hut in. Ik bid voor een goede verbinding met de spirit van paard en dank voor de ervaringen. De zondag wordt gebruikt om nog een tweede keer op de rug van paard te klimmen en in trance en dans het bos in te gaan. Ik ben verslaafd! Verder deel ik mijn energetische paardenkennis met Hettie door Crazy Horse uit te nodigen om zijn energie met ons te delen en ons te steunen bij onze zoektocht naar ‘paard’. Al eerder had ik samen met Jennifer Hinton bij Daan van Kampenhout met Crazy Horse gewerkt. Ik weet hoe makkelijk hij bereid is te helpen als je hem met open hart uitnodigt. Al na enkele minuten voel ik zijn aanwezigheid achter me.

Dan gebeurt er iets bijzonders. Alle paarden op de boerderij worden onrustig en trappelen en briesen. De hond die al het hele weekend mijn schaduw is, staat op en geeft me een kopstoot die ik nu nog voel. Hettie en haar gasten zitten in meditatie en melden dat ze hem ervaren hebben en helemaal geraakt zijn door zijn prachtige hartenergie. We sluiten af door gezamenlijk een weekendprogramma te maken waarin paard centraal staat. Paard ervaren kan op vier niveaus: mentaal, fysiek, energetisch en spiritueel.