Tag Archief van: HAPS

Betere wereld te creëren

Eigenlijk zou ik vandaag in het ijzertijddorp Haps zijn. Leek me mooi om naar 20 jaar iets terug te doen met al die sjamanistisch geïnspireerde mensen. Geen programma alleen randvoorwaarde. Een Collective Consciousness Conversation. Al vier keer eerder hadden die plaats gevonden in Leiden, Noordwijk, New York en Cardiff (UK). Alle vier even ongelofelijk en kloppen, alle vier magisch van A tot Z en alle keren met alleen het thema: het positief voeden van het collectief. Dus samen ceremonies ontwikkelen waarmee we iets terug geven aan het universum, iets positiefs. Geen HELP mij, ik zit zo in de knoop, niet om geheeld te worden, nee we zouden het een keer omdraaien. En toen gebeurde er iets grappigs, de ene mail naar de andere kwamen met vragen of het de bedoeling was dat er gewerkt moest worden… Eh ja, als je zo wil noemen. En het doel van al dat sjamaniseren was toch om samen een betere wereld te creëren, een heelheid, eenheid te bevorderen. Er werd er één ziek, er was er een die nog niet wist of ie kon en er waren er drie die belde nadat ik Haps had laten weten dat er onvoldoende deelnemers waren om een programma als Collective Consciousness Conversation te laten door gaan. En oke ik geeft het toe, er is veel concurrentie dit weekend. Castlefest en de Gayparade zijn grote evenementen die precies in dit weekend plaats vinden.

De vorm verdwijnt

En toen ging ik eens naar binnen en vroeg me af wat is hier nu aan de hand? Het antwoord is dat ik anders geïnspireerd aan het raken ben. Al ik kijk naar het afgelopen jaar dat is er steeds één ding wat de aandacht opeist en waar ik blij van werd. Het ging niet meer, of steeds minder om de vorm en steeds meer of de energie (of de spirit zoals het in deze traditie ook heet). Tijden de vakantie mooie reis naar binnen gemaakt en bijzondere ontdekkingen gedaan. Tijd om de amuletten en de teennagels op te bergen, tijd om de steen de steen te laten en me niet langer te laten afleiden door de vorm en me directer en dieper met de essentie te verbinden. Hoe je dat doet… Ach daar zijn de volgende 20 jaar voor om te ontdekken. Dat is het mooie van deze tijd, de kansen die we krijgen zijn enorm en legio. Een ding is me ook duidelijk geworden ons bewustzijn speelt een veel belangrijkere rol dan dat we denken en daar zou hier nog wel een de sleutel kunnen liggen. Hoe meer vorm er verdwijnt, hoe meer stilte en bewustzijn verschijnt er. Tot op het pijnlijk aan toe.

Voor nu, wees ik stil en luister naar wat me ingefluisterd wordt.

sjamaan vormen, sjamaan zoekt ruimte voor creatie en gebruikt zijn bewustzijn om dit mogelijk te maken

Zomerweek 2012

video hieronder met een klankbad sessie tijdens de zomerweek 2012 in het bos naast ons sjamanendorp. na een dag van leren en proberen met allerlij geluiden durfte we elkaar in vervoering te brengen met drum, ratel, stenen, stem, Didgeridoo is een mooi voorbeeld van hoe heerlijk we het gehad hebben. Jong en oud, wijs en onwijs, iedereen was er welkom en stond open voor ervaringen en leren.

 

iedere dag iets anders

De zomerweek 2012 bestond iedere dag uit iets anders. er was een natuurdag waarin plant spirit werd onderzocht, er was een antive dag die geheel in het teken van de Lakota traditie stond en er was de geluidsdag waarvan je hier onder een fragment kan zien en horen. wil je foto’s zien van onze week? kijk dan hier eens: klik

video hier

Haps zomerweek
Zo dat was me het weekje wel. Heerlijk in verbinding met de natuur en de groep… Veel rituelen gedaan.  We hebben eerst allemaal 5 stokken gezocht vlaggen geknipt en daar voor elke windrichting een intentie op geschreven… dat zouden de tools zijn om verder mee aan de gang te gaan deze week… Die geplaatst in ritueel bij noord, oost, zuid en west. Medicijnwiel gemaakt en geactiveerd wat een prachtige energie!  Zweethut gebouwd met de gehele groep en 3 keer  een zweethut- ceremonie gehouden… Een deelnemer werd geleerd hoe het vuur te maken voor een zweethut… De eerste zweethut was met Willem en Joke in Lakota traditie maar een beetje aangepast voor onze groep om elke overtuiging en Spirit een kans te geven… Een bijzondere belevenis ook voor Willem die de hut niet sluiten kon omdat we de rest van de week verder zouden werken aan ons net beginnende proces…

Er zijn persoonlijke bidstokken gemaakt: niet per se een stok maar ook een steen, en offerschaal en ieder heeft een eigen kracht symbool gemaakt die hem/haar op dit moment een focus geven kan in het gene waar ze deze week mee bezig waren…
Kennis gemaakt met brandnetel eerst door letterlijk een brandnetel te plukken en daar en draad van te maken… geleerd van Karin die ons allemaal een gedroogd brandnetel touwtje gaf om eerst te knuffelen en toen te twinen… Samen draaien om er een stevig touwtje van te maken! En sterk is het brandnetel touw!! in contact met Brandnetel geweest door een plekje bij een brandnetel op te zoeken en toen nog een trancereis…
De tweede hut stond in teken van Beer healing met behulp van de planten Spirits die we nooit meer onkruid zullen noemen omdat die naam totaal misplaatst is omdat ze zoveel geneeskrachtigevermogens hebben… Braam, Brandnetel, Vlier enz…
Alle keren heeft iedereen precies gekregen wat ze aankonden en of nodig hadden bedankt Spirits van de zweethut !
In het medicijnwiel zijn de bidstokken in het noorden geactiveerd en geïnitieerd in een mooi ritueel…
Er is afscheid genomen van oude patronen of belemmeringen , en er is opnieuw begonnen…

 

Heerlijk gegeten dankzij de kok Ed.: Rijst, pasta, veel heerlijke soep, aardappels en groente, vlees, salades en er is zelf brood gebakken en appeltaart gemaakt door de groep!  Dat had de beheerder van Haps nog nooit meegemaakt dat in hun oven taart gemaakt werd!
Ieder had en nam zijn rol zonder strijd harmonieus als EEN…
De laatste hut was de hut van afronding maar ook een hut van hernieuwde kennismaking met ons innerlijke kind dankzij een van de meisjes die met ons mee was we hebben bijna elk kinderliedje wel gezongen en het was een lichte, ruime en vrolijke hut! Ozewiesewoze, In een groen groen knollen knollen land etc etc…
Na elke hut fijn nagepraat aan het altijd aanwezige vuur met heerlijke worstjes en een drankje!

 

Zondag het medicijnwiel weer uit elkaar gehaald en de zweethut afgebroken allemaal als , één groep… Een vreugde vuur gemaakt en daar alles ritueel op verbrand en de spirits dansend rond het vuur bedankt voor de lessen die we mochten leren!
Daarna dankronde om iedereen persoonlijk te bedanken…
En toen was het al weer tijd om terug te gaan naar de bewoonde wereld…
Alles opruimen inde staat waarin we begonnen waren…
Dag Haps plek die niemand van ons meer vergeten zal tot volgend jaar!

Reacties na de week van deelnemers:
Ik verlang terug naar de eenvoud en Harmonie van Haps.
Ik mis de natuur en de verbinding.
Er is veel in gang gezet in deze week.
Ik hou van het leven!
Wanneer gaan we weer?

Het vinden van de Spirit van de organisatie vroeg de directeur me.. Ja een mooie opdracht dacht ik. Vooral omdat het plaats ging vinden in HAPS. Het ijzertijddorp in Apeldoorn. Ik was er al meerdere keren geweest en alle keren was het een prachtige ervaring geweest. Geen één uitgezonderd! Misschien dat de millenniumhut, de zweethut gegeven op de overgang van 1999 naar 2000. Iedereen die er bij was kan hem herinneren terwijl het toch al bijna 10 jaar geleden is..  Veel van wat daar besproken is, is nu realiteit. de energie loopt nog steeds op. En steeds meer mensen flippen en doen dingen die niet te verklaren zijn. Daar hebben we gelukkig in HAPS geen last van. Veel energetische energie van de vele loofbomen om je heen. Een oude mooie plek met veel dieren en stilte.

Zweethut

Daar zat het team van De Jonge Krijger heerlijk bij de vele vuren die er altijd branden. ze koken, bakken brood, werken samen, praten samen en doen rituelen. Ondertussen bouwen Willem, Erik en ik een zweethut. Die zal ’s avonds ingezet worden om tot conclusies te komen. Het wordt door ruimtegebrek een vreemde hut in de zin dat de deur, de ingang op het zuiden zit. Traditioneel bevindt de ingang zich eigenlijk altijd op het westen of het oosten. Liesbeth, de initiatiefnemer van het weekend en ik vinden zuid eigenlijk wel kloppend voor het doel en de groep. Het gaat uit eindelijk over het fysiek maken van de team spirit op een manier dat iedereen hem zien kan. Fysieker dan zuid hebben we niet, dus gaan met die vreemde hut.
De gaten worden geboord in de grond, gebeden gedaan, wilgen takken erin, buigen en vast knopen. Het is zo gezegd maar voor we zover waren is er al drie uur voorbij; drie intensieve uren vol gebed en focus. Maar het leidt ook nog ergens toe. Een pracht van een zweethut met voldoende ruimte voor alle Jonge Krijgers is het resultaat. Erik die ’s avonds helaas niet kan blijven start wel het vuur op. Dat doet hij op een prachtige manier. De balkjes waar de 13 stenen opstaan heet het altaar van het vuur, wordt van onder dat altaar aangestoken. Als het vuur naar boven komt dekken we de buitenkant met planken af zodat het vuur mooi binnen blijft. Willem had dertien stenen gekozen na een gebed voor de stapel, maar wist niet dat die dertien al gekozen waren door spirit van het weekend. Want tel even mee, boven op de afdekdoek van de kar waarin alles naar HAPS was gekomen lagen 11 stenen om de doek op zijn plaats te houden, plus de twee stenen voor Willem en mij maakt weer dertien.

Talking Cirkel

Als het vuur brandt, zie ik op een bepaald moment het vuur de vorm van een spiraal aannemen, focus me even op die energie en weet dat we moeten opschieten. Dit vuur bakt de stenen met turbokracht! In de talking cirkel praten we over de focus van de hut. Waar willen De Jonge Krijgers het over hebben. Snel blijkt dat er veel emotie is in de groep. Tranen vloeien en ik merk dat ik me niet meer kan focussen. De emoties zijn te groot, wil niet met een emmer water voor me een lodge in vol huilende vrouwen. Hou het zelf ook niet droog, en geef mijn waterlepel aan Willem met de mededeling dat ik het vuur verder doe en met hem in de lodge wil zitten als zijn deurman. Hij accepteert de lepel en schep diezelfde avond een prachtige lodge waarin het team van De Jonge Krijger zijn essentie laat zien door open en eerlijk te zijn over hun angsten, wensen en gebeden. En geloof me, het spetterde daarbinnen drie en half uur lang. Maar één moment wilden er twee mensen uit de hut, dat was aan het eind van een ronde met prachtige gebeden. Je kon de energie inderdaad snijden binnen. Willem vroeg ze te blijven zitten en opende de voor- en de achterdeur. De energie kon er uit en iedereen kwam weer tot zichzelf. In de laatste ronde werden er kado’s uit gedeeld. Iedereen moest voor iemand in de hut een wens in vervulling wensen. Tijdens de hele hut werd er gezongen, getrommeld en haalde ik die 13 grootvaders (de stenen) roodgloeiend naar binnen. Nadat we allemaal uit de hut waren gekropen aan het eind, heeft Willem de pijpceremonie gedaan om de gebeden en de dingen die gezegd zijn nog eens extra bij Spirit onder de aandacht te brengen.. Iedereen gaat stil van zoveel ervaring nog rond het vuur zitten. De gitaren blijven vanacht in de hoes, de kurk op de fles. In het laatste rondje van het weekend wordt duidelijk dat we de Spirit gevonden hebben. Dit team is één, heeft één ervaring gehad met elkaar die met geen pen te beschrijven is. Iedereen gaat anders weg dan  dat hij gekomen is, één met spirit van De Jonge Krijger . (foto’s van het bouwproces hier)