Tag Archief van: liefde

Nachtritueel verborgen delen indrukwekkend

sjamaan ritueel verborgen delen was de eerste in een serie van 12 rituelen die ik deed met een groep Nieuwerkerkse sjamaan vrouwen. De Nieuwerkerkse bossen waren vrijdag 30 januari het decor voor een bijzonder ritueel. In een beren lodge konder één voor één de participanten naar binnen om met hun zwarte kanten af te rekenen. De rest van de groep, 6 mensen stonden om de lodge en rattelde en trommelde voor de persoon in de lodge. Degene in de hut kon met healing bear niet allen naar zijn zwarte kanten kijken maar er ritueel ook afstand van nemen.

vuur op het westen

Buiten de lodge brand op het westen een vuur waarin symbolische een doek of shirt werd verbrand die de deelnemers al 2 weken droegen tijden hun focus op de zwarte kanten van hun persoonlijkheid. Het sjamaan ritueel verborgen delen gelooft dat dit een sterke manier is om van die delen af te komen en ze te aanschouwen. Het vuur was er voor transformatie van die kanten, transformatie naar nieuwe kwaliteiten. Kwaliteiten die meer verbonden zijn met de roots van de deelnemers. Geen aangeleerd gedrag of drama, maar eerlijk, open en hartstochtelijk wild te ze zijn.

sjamaan ritueel verborgen delen

We eindigde daar in het donkere bos met een ritueel waar bij de deelnemers met de rug tegen een boom staand hun wortels verbonden met de wortels van de boom om te leren wat roots zijn.. wat het betekend wortels te hebben, wortels met je oorspronkelijk opdracht, met jij zoals je was voor dat je geconditioneerd werd. maar ook je wortels met de voorouders. zij die je altijd beschermen en dragen, zij die altijd dichtbij zijn en je voeden en vormen. Naast onze geboorte root, voelde we ons sterk verbonden met de opdracht van de voorouders, de bomen en de plek

dank zeggen

We eindigen met dank te zeggen, dank voor de plek in het bos, de spirits die ons steunde, het vuur dat ons hielp transformeren, de grootmoeders die altijd bij ons zijn, we dankten elkaar voor de aandacht en de liefde.

 

De grootmoeder van 7 juli is de grootmoeder van de liefde. Zij leert ons dat Liefdeloze acties geen vreugde geven. En dat actie reactie is, je krijgt wat je geeft. En dat vrijheid ontstaat door zelf lief te hebben, zonder er voorwaarde aan te verbinden. Dat we ons moeten bevrijden van patronen van zelf opgelegde slavernij. Kortom leven met een blij hart en met daden van plezier. Een echte liefdes grootmoeder. Die zelf een harde les geleerd heeft door te begrijpen dat haat en wrok haar van haar hart hadden vervreemd. De groep van zes die vanavond op deze volle maan bijeenkomst af waren gekomen zaten er allemaal goed bij. Althans dat hoorde we van elkaar in het eerste rondje wat we deden. De helft van de kring was hier voor het eerst, leuk!

We starten door net als de grootmoeder de weg naar het hart te volgen vanuit de andere kant. Eerst te kijken waar we nog boos zijn, haat voelen. In een korte meditatie gaan we op zoek naar dat gevoel en kijken waar het in ons lijf zit. We dansen, zingen en praten vervolgens in een wilde donderdans deze negativiteit ons lijf uit. Om plaats te maken voor de liefdes energie. Die niet in het hart begint maar in je schoot. Alleen als je de verbinding van het mannelijke en het vrouwelijke aspect kan activeren in je schoot en vandaar uit kan voeden naar je hart kan er ware liefde ontstaan. Nadat we die haat en wrok onder ogen zijn gekomen en hebben opgeruimd. Begeleid Meriam ons in een Meditatie naar de liefde in ons hart van uit de schoot. Als dat voor iedereen kloppend en oké voelt gaan we over naar de grootmoeder zelf. In een rituele plek met de groep om ons heen bidden we tot deze maan. We vragen om kracht en doorzettingsvermogen in onze zoektocht naar liefde en vragen de grootmoeder ons te helpen ons te bevrijden van onze destructieve gewoontes. Onze liefdeloze acties te boycotten en ons te helpen in vreugde en waarheid te leven. De groep zingt, trommelt en Ratelt dat het en lieve lust is en iedereen gaat één voor één in gebed en in contact met de Grootmoeder die alles lief heeft.
We sluiten traditioneel af met een Healing sessie, deze keer met de liefdesenergie van de Grootmoeder. En met wat er op het prachtige altaar aan krachtvoorwerpen ligt. In drie stellen wordt er hard gewerkt voor elkaar. Meriam en ik werken vanaf het Altaar. Zingen, ratelen en nodigen Grootmoeder uit haar energie aan de Healing te geven. Veel te laat maar zeer voldaan sluiten we de avond af..  in dankbaarheid voor Geest en Grootmoeder maan.

Een stand van zaken, want er is sinds 18 maart nog veel gesproken. Vooral over de mail maar ook via de Blog. En daar worden wel interessante dingen geschreven. Verder zijn de rituele spullen die over bleven op 9 april op het strand bij zonsopgang verbrand. We hebben met zijn vijven gebeden dat de wensen en ideeën uitgesproken tijdens de dagen mogen bijdragen aan een betere wereld voor iedereen. Een deel werd verbrand en een deel met de zee meegegeven.
Maar terug naar de discussie. Ik noem de drie belangrijkste punten, speciaal voor mensen die niet aanwezig waren.Kortom, gebruik het als opstap om je eigen ideeën te toetsen en aan te scherpen, niet als de waarheid. Die bestaat gelukkig niet, ook hier niet!

– discussie één gaat over thuis komen na een enerverende ervaring. je bent nog helemaal confuus van wat er met gebeurd.Op zoek naar hou ze dat verschil konden maken. Niemand kan terug, dat is ook in de vele mails en discussies op de Blog wel duidelijk. bewustwording kan maar één kant op. Er is geen weg terug. Dat kan heel spannend zijn. De beste bijdragen zijn toch de acties en de poëzie die het oplevert. je moet verder niet proberen op een mentaal niveau te begrijpen wat er op hartsniveau veranderd is.
– discussie twee is een vervolg op de constatering dat de hartsenergie zo hoog was. Dat bracht meer verwarringen mee. Om een van de deelnemers te quoten: “Heb dit nog nooit eerder meegemaakt. Ik realiseer me dat ik van meer mensen kan houden dan alleen van mijn eigen partner op zo’n diep niveau”. Dat is mooi maar ook gevaarlijk. Mensen kunnen liefde en sexualiteit verwarren en voor je het weet… Maar en dat is mooi om te zien; we hebben blijkbaar iets geleerd van de vorige “love”generatie. Die verwarring was er misschien wel maar iedereen kon er mee omgaan. De kleren bleven aan en iedereen keek in verwondering naar zijn eigen nieuwe vermogens. Ben ik dat zag je mensen denken? In de discussie die daarop volgt wordt het moeilijk om met woorden daar uitdrukking aan te geven. De beste bijdragen zijn dan toch de acties en de poëzie die dat oplevert. Je moet verder niet proberen op een mentaal niveau te begrijpen wat er op hartniveau veranderd is.
– de derde discussie gaat over licht en donker. Want als je licht brengt komt het donker van zelf mee. Iedereen realiseert zich dat, en vraagt zich af hoe gaan we omgaan met die zwarte kant… is er een manier om die te ontmaskeren, in het licht te zetten. Hoe kunnen we met licht werken en de zwarte kant als gegeven mee nemen in dat werk. Balans brengen is moeilijker dan je denkt. Een oplossing heb ik nog niet voorbij zien komen. maar hou jullie op de hoogte.

Our invitation to join a co-creative and connective collective offered a beginning, an opportunity for recognizing our shared responsibility for how we co-create ourselves, each other and the worlds in which we live. ‘In this new space, what if we discovered something beyond – where we can touch, embrace, hold and make meaning of our senses and different forms of knowing. One where we can cradle each other as we grow in our capacity to give and receive? Dare we explore this dimension within ourselves and others?’

De Nieuwerkerkse bossen waren vrijdag 30 januari het decor voor een bijzonder ritueel. In een beren lodge konder één voor één de participanten naar binnen om met hun zwarte kanten af te rekenen. De rest van de groep, 6 mensen stonden om de lodge en rattelde en trommelde voor de persoon in de lodge. Degene in de hut kon met healing bear niet allen naar zijn zwarte kanten kijken maar er ritueel ook afstand van nemen. Buiten de lodge brand op het westen een vuur waarin symbolische een doek of shirt werd verbrand die de deelnemers al 2 weken droegen tijden hun focus op de zwarte kanten van hun persoonlijkheid. Het vuur was er voor transformatie van die kanten, transformatie naar nieuwe kwaliteiten. Kwaliteiten die meer verbonden zijn met de roots van de deelnemers. Geen aangeleerd gedrag of drama, maar eerlijk, open en hartstochtelijk wild te ze zijn. We eindigde daar in het donkere bos met een ritueel waar bij de deelnemers met de rug tegen een boom staand hun wortels verbonden met de wortels van de boom om te leren wat roots zijn.. wat het betekend wortels te hebben, wortels met je oorspronkelijk opdracht, met jij zoals je was voor dat je geconditioneerd werd.

We eindigen met dank te zeggen, dank voor de plek in het bos, de spirits die ons steunde, het vuur dat ons hielp transformeren, de grootmoeders die altijd bij ons zijn, we dankten elkaar voor de aandacht en de liefde.