Tag Archief van: maan

De grootmoeder van 7 juli is de grootmoeder van de liefde. Zij leert ons dat Liefdeloze acties geen vreugde geven. En dat actie reactie is, je krijgt wat je geeft. En dat vrijheid ontstaat door zelf lief te hebben, zonder er voorwaarde aan te verbinden. Dat we ons moeten bevrijden van patronen van zelf opgelegde slavernij. Kortom leven met een blij hart en met daden van plezier. Een echte liefdes grootmoeder. Die zelf een harde les geleerd heeft door te begrijpen dat haat en wrok haar van haar hart hadden vervreemd. De groep van zes die vanavond op deze volle maan bijeenkomst af waren gekomen zaten er allemaal goed bij. Althans dat hoorde we van elkaar in het eerste rondje wat we deden. De helft van de kring was hier voor het eerst, leuk!

We starten door net als de grootmoeder de weg naar het hart te volgen vanuit de andere kant. Eerst te kijken waar we nog boos zijn, haat voelen. In een korte meditatie gaan we op zoek naar dat gevoel en kijken waar het in ons lijf zit. We dansen, zingen en praten vervolgens in een wilde donderdans deze negativiteit ons lijf uit. Om plaats te maken voor de liefdes energie. Die niet in het hart begint maar in je schoot. Alleen als je de verbinding van het mannelijke en het vrouwelijke aspect kan activeren in je schoot en vandaar uit kan voeden naar je hart kan er ware liefde ontstaan. Nadat we die haat en wrok onder ogen zijn gekomen en hebben opgeruimd. Begeleid Meriam ons in een Meditatie naar de liefde in ons hart van uit de schoot. Als dat voor iedereen kloppend en oké voelt gaan we over naar de grootmoeder zelf. In een rituele plek met de groep om ons heen bidden we tot deze maan. We vragen om kracht en doorzettingsvermogen in onze zoektocht naar liefde en vragen de grootmoeder ons te helpen ons te bevrijden van onze destructieve gewoontes. Onze liefdeloze acties te boycotten en ons te helpen in vreugde en waarheid te leven. De groep zingt, trommelt en Ratelt dat het en lieve lust is en iedereen gaat één voor één in gebed en in contact met de Grootmoeder die alles lief heeft.
We sluiten traditioneel af met een Healing sessie, deze keer met de liefdesenergie van de Grootmoeder. En met wat er op het prachtige altaar aan krachtvoorwerpen ligt. In drie stellen wordt er hard gewerkt voor elkaar. Meriam en ik werken vanaf het Altaar. Zingen, ratelen en nodigen Grootmoeder uit haar energie aan de Healing te geven. Veel te laat maar zeer voldaan sluiten we de avond af..  in dankbaarheid voor Geest en Grootmoeder maan.

Het is niet mijn gewoonte met godinnen te werken en zou er ook nooit opgekomen zijn als er niet iets heel wonderlijks gebeurde in de dinsdagavond groep. Een van de deelnemers meldde me een heel krachtige doom, in de koffie pauze. Daarin was een naam genoemd die op zich al zo sterk was dat hij indruk maakte. Met Google als bondgenoot weet je tegenwoordig vaak snel waar het over gaat en uit welke hoek de wind waait. Dit alles vertellend was er iemand anders aan tafel die steeds enthousiaster werd. Vooral toen ook nog verteld werd dat er in de droom een boom voorkwam die de dromer ondertussen ook gevonden had. En dat ze er maandelijks tijdens haar maanstonden rituelen deed. Mijn magische bewustzijn was klaar wakker en het feit dat er een godin in het spel was kon daar niets meer aan veranderen. Hillegonda heet ze en het verhaal gaat als volgt: Reuzin Hillegonda woonde ergens aan de Hollandse kust in het grote ouderlijk slot. Omdat ze daar niet meer mocht blijven besloot ze om in het binnenland een nieuw kasteel te bouwen. Aangezien ze veel van het strand en de duinen hield, vulde ze haar reuzenschort met zand en ging op weg. Het zand uit haar boezelaar viel echter in het veen en vormde een zandheuvel, waar Hillegersberg later zou zijn ontstaan. Er is ook een ongekuiste versie die na dat ik de droom hoorde en op de plek ben geweest waarover hier boven gesproken wordt ik later zal verhalen.

Eerst gaan we op onderzoek. Er hebben zich nog 3 vrouwen aangesloten. Één uit nieuwsgierigheid, één omdat die de sleutel had tot de reuzin en één omdat die de reuzin al heel lang volgt en er veel over weet. Ze gaat ook met groepen langs de plek en vraag mensen zich te verbinden met de plek en te kijken wat het met je doet. Een mooiere expeditie groep hadden we ons niet kunnen wensen. En let op wat er nu gebeurt! Oja wie ook op zoek wil, omat het een berg(je) is steekt het overal boven uit. Het kasteel is een ruïne maar de kerk staat er nog  fier en mooi te zijn. Wie Hillegersberg (een wijk in Rotterdam) vanaf het station Noord benaderd ziet de torenspits aan de linkerhand al boven de huizen verschijnen.

We besluiten eenmaal aangekomen er niet te veel woorden aan te geven en op zoek te gaan.. te voelen, te ervaren.. allen zijn gewend met energie te werken en allen hebben meerdere jaren sjamanistische ervaringen of ervaringen die er mee te vergelijken zijn. Ik ben eerst maar eens om de kerk, die boven op de heuvel van Hillegonda staat, gelopen en heb geprobeerd de plekken te vinden die het sterkst voelden. Dat waren gek genoeg de voor en achterkant van de kerk en die gaven bij een dieper kijken beide de kleur violet af. Om mezelf te testen heb ik een andere minder sterke plek opgezocht naast de kerk en deed hetzelfde. De kleur was nu groen. Oké.. de lange as van de kerk is violet. Verder verscheen er bij de achter deur het beeld van een Vliegend hert. Associërend kwam ik op lichte zachtheid. Aan de voorkant, waar de mensen de kerk binnen komen is iets anders merkbaar. De energie is er zo hoog dat ik voordurend moet boeren. Moet de energie die ik opvang loslaten. Na een tijdje komen we bij elkaar en vertellen we elkaar wat we meemaakten. De beelden en ervaringen komen wel overeen. Vooral de locaties zijn bij allemaal heel duidelijk energetische geladen en voelbaar, zichtbaar en merkbaar anders dan andere plekken op het terrein. Alleen de gene die uit nieuwsgierigheid mee was gegaan had een heel eigen ervaring.. Was eigenlijk meteen van de berg af gedaald en was onderaan op de begraafplaats gekomen. Was daar in een wakende droom terecht gekomen waarin Hillegonda haar liet zien dat wat is, is.. of dat wij mensen altijd ons lot zullen aanvaarden en daar een oplossing voor bedenken. Zelfs wonen in wat eigenlijk water is, is voor ons mensen geen enkel probleem. Ze was er vrolijk en opgeruimd van geworden en deelde de kennis die ze van Hillegonda kreeg met veel passie. Iedereen werd er blij van. Haalt veel zwaarte van onze schouders. Één van ons bracht nog een wichelroede mee en we liepen nogmaals om de kerk. De wichelroede bevestigde de energetische patronen die we zelf al gevoeld hadden.

Op weg naar Chocolaterie De Bonte Koe, waar ze Hillegonda van chocola hebben, vertelt degene die vaker met groepen over het terrein  loopt dat er een ongekuiste versie is van de Hillegonda parabel. Het is niet zand dat uit haar rok loopt maar (en kijk naar de afbeelding van het wapen van Hillegersberg)  bloed dat tussen haar benen vandaan loopt. Menstruatie bloed. Diegene die in de droom het ritueel van het offeren van haar maanbloed aan de boom doorkreeg viel zowat flauw. Hoe was dat nu toch mogelijk. Wat een sterk verhaal. Alle eindjes komen bij elkaar in de realiteit van de Sjamaan. Het is een oud en nog steeds sterk ritueel voor vrouwen om hun maanbloed aan de aarde moeder te offeren en daarmee hun cyclus van vruchtbaarheid te koppelen aan die van de grootmoedermaan en moederaarde. Het is niet ondenkbaar dat in de tijd dat Hillegonda leefde deze cultus veel wijdverbreide en normaler was. Oude culturen waren sjamanistisch geordend, en ritueel en contact met de aarde en zijn omgeving was dagelijkse praktijk. Zij heeft met haar bloed de plek, waar het welvarendste deel van Rotterdam is, geïnitieerd, vruchtbaar gemaakt. Het is kortom onder andere door haar bloed offer dat dit deel van Rotterdam zo heeft kunnen groeien en bloeien.
Met een kop koffie en een verrukkelijk stuk ‘echte’ chocolade mijmeren we nog wat voor ons uit en kijken terug op een bijzondere en ‘vruchtbare’ middag met de godin/reuzin Hillegonda.

Wie het nieuws rond sjamaan.nl volgt weet dat ik druk ben met het voorbereiden van een paardenweekend (4 juli zal de eerste zijn zie de aankondiging op de website). Ik voelde dat een trom met paardenhuid een welkome aanvulling zou zijn voor dit specifieke werk, waarvoor je je hier kan opgeven. Dus speurde ik wat rond om iemand te vinden die dat goed en respectvol kon klaren. Dat werd Gerard Portheine. Een begaafd mens met veel kwaliteiten. Toen hij meldde dat hij een paardenvel had en aan het werk ging voor me kon ik niet bevroeden wat er allemaal los zou komen rond dit project. En tot op de dag dat ik hem zou ophalen in Deurne verliep alles eigenlijk nog redelijk normaal. Alleen de droom in de nacht voor mijn trip naar Brabant was misschien alarmerend. De boodschap was iets in de trant van snel vluchten kan niet. De middelen zijn te oud, onvoldoende geschikt en je zult het rustig aan moet doen.. rustig vluchten.. Ahumm.

De heenreis en de ontmoeting met mijn nieuwe trommel verliep als gepland en waren hartverwarmend. God, wat kan een trommel je raken.. Alles is mooi aan hem, het geluid, de vorm (13 kantig voor iedere maan één) de kleuren zwart van de huid en rood voor het bespansel(voor mij de kleuren van zuid en west, de plek op het wiel waar ik me het prettigst voel). Ook Gerard die ik alleen aan de telefoon gesproken had past bij al dat moois. We hadden telefonische al gemerkt dat we elkaar iets te vertellen hadden. Zitten beide op het zelfde spoor en voeren een gesprek van bevestiging. Is ook wel eens leuk. Na veel mooie verhalen, koffie en koeken maak ik me klaar voor de terugweg. Motorpak aan, helm op, trommel in zijn tas op de rug, nog één keer toeteren en daar ging ik de 155 km lange terugtocht tegemoet. Er was maar een ding dat me zorgen baarde; de lucht. Die was dreigend zwart aan het worden en eenmaal buiten de bebouwde kom merkte ik dat de wind onaangenaam was aangewakkerd. Wie motor rijdt weet wat ik bedoel. Je bent een soort speelbal van de wind en wordt als je niet goed oppast alle kanten op geblazen. Ben zo op een tweebaansweg wel eens op de baan van het tegemoetkomend verkeer geblazen. Godzijdank reed daar geen tegemoetkomend verkeer. Kortom ik voel dat ik moet proberen zo snel mogelijk naar huis, in veiligheid te komen. De donkere donderwolken voorspellen ook niet veel goeds. De trommel op mijn rug voelt als een schild van grote energie. Ik communiceer met hem als of het iemand is die bij me achterop zit. Ik deel mijn angst en vraag de trom om ons te beschermen. Op het moment dat ik het vraag voel ik heel mijn rug open gaan zoals ik dat ook voel als Crazy Horse in de buurt is (lees verslag paardenweekend en geef je hier op). Vanaf dat moment voel ik me sterk en helder en laveer met hoge snelheid ondanks de wind door het verkeer. Focus je op de ruimte tussen de bomen hoor ik de trom zeggen. De bomen zijn het gevaar, focus je op je vluchtweg. Mijn droom van die nacht komt opeens in al zijn heftigheid terug en ik begrijp nu dat ik het verkeerd geïnterpreteerd heb. Het is juist de oude kennis die me helpt een vluchtweg te vinden die snel en veilig is.. niet de snelle vluchtauto maar het besturen van de langzame oude vluchtwagen op een slimme manier is mijn redding. Maak gebruik van duizenden jaren aan kennis in plaats van jonge mentale technische kennis.. hoe slim en glimmend het er ook uit mag zien.
In nog geen anderhalf uur stap ik van mijn motor. Ik ben nog geen minuut binnen als er een ongelofelijke hoosbui met donder en stom los barst. De Amerikanen zouden zeggen: And hell break lose! Ik sta helemaal verstijfd naar buiten te kijken. Als ik daar met mijn motor in gereden had was het niet best geweest realiseer ik me. (lees een dag later in de krant dat in die zelfde hoosbui een zeiler om het leven is gekomen) Ik hou de trommel stijf tegen mijn hart gedrukt en realiseer dat de donderwezens me gunstig gestemd waren. Ik dank de trom, het paard en de wezens voor hun vertouwen en voel me rijk. Rijk dat ik hier mag zijn, en de magie van deze planeet steeds weer mag ervaren.
De trom is aangeraakt door Crazy Horse en de thunder beings en zal een centrale rol spelen in de paarde weekenden die ik samen met Hettie ga geven in de komende maanden.