Tag Archief van: stilte

De Nieuwerkerkse groep is eigenlijk zeven vrouw sterk maar twee laten het zo structureel afweten dat we eigenlijk wel kunnen spreken van een kwintet. Deze vijf kwamen vanavond bijeen zonder veel focus op wat er moest gebeuren. Dat kwam niet omdat er een gebrek aan informatie was. Er waren dromen genoeg alleen lukt het ons niet er soep van te maken. Als er al een focus is, dan gaat die vooral over het feit dat iedereen er vanavond met zijn eigen focus ingaat. We beginnen met een lange ronde hoe zit jij er bij vanavond. Er is nog steeds veel in beweging. Voor een aantal is het een terugkerende uitdaging. Voor andere zijn er nieuwe uitdagingen te gaan. Maar alles gebeurt wel met een heftigheid die veel vragen oproept en steun nodig maakt.

Na deze lange hoe gaat het met jou ronde, heeft Sandra een mooie meditatie voor ons over ruimte. We vergroten onze eigen ruimte en ervaren de stilte in die ruimte. Daarna maken we ons op om naar buiten te gaan zodat ieder met zijn eigen focus een ritueel kan doen. Ik zal de dood van een Sjamaan doen omdat ik de vorige keer ondersteund heb en zelf niet heb kunnen meedoen. Ik ga dus al in stilte. Liesbeth krijgt vlak voor we bij ons eigen hexen veld zijn door dat we daar niet moeten zijn en krijgt nieuwe coördinaten door. Dat betekent dat we dwars door een hoog ongemaaid veld met kruiden lopen tot we op een wat groter veld uit komen. Helemaal verstopt van de wereld. Alleen met de kikkers, de broedende Fazant en de hoog in de lucht cirkelende reiger. De groep maakt zijn eigen kamp klaar en ik zonder me verder af van hen. Hoor ze zingen en trommelen maar zie ze al niet meer als ik een plek voor mezelf inricht.
Ik neem één voor één afscheid van alle bekenden. Vertel ze dat ik nu dood ga maar dat het er een andere Peter voor in de plaats komt. Na wat een uur leek, had ik iedereen op de hoogte gebracht en ging ik terug de meditatie in. Alleen deze keer was ik meteen bij de Plejaden, werd daar uit elkaar gehaald en op nieuw gemonteerd. Hier en daar met een nieuw onderdeel. Klaar voor de volgende ronden. Toen ik weer hier en Nu was, terug op die plek in ons Hitlandse bos kwam er geluid uit mijn keel, was er muziek, werd er gezongen. Van blijdschap over de geslaagde operatie. Terug naar de cirkel waar de dames al naar me uit keken. Vooral Angelique die helemaal onder de bulten zat en het liefst richting huis en zalf ging.. We besloten ons rondje nog daar in het hoge gras te doen. Wat bleek Liesbeth was tijdens de meditatie thuis al richting Plejaden geschoten en kwam nu eigenlijk pas weer een beetje terug. De andere waren allemaal met hun proces bezig geweest en vertelden over de dingen die ze daar geleerd hadden. Het was kortom weer een leerzame avond geweest. Terug door het hoge gras naar de weg, naar de anti jeuk zalf!

Vanuit niets alles weer leren ervaren was wat we wilde leren van de grootmoeder van mei. De grootmoeder van de stilte komt op aarde in een grot en leert daar stap voor stap de wonderen kennen van alle sensaties. horen, ruiken, voelen, proeven.. Je zou haast vergeten hoe mooi al deze sensaties zijn omdat je ze onbewust dagelijks gebruikt. De Grootmoeder laat zien dat het heel bijzonder is om te ruiken als je het los koppelt van andere sensaties. We doen dat door te beginnen in een meditatie waarin we ons voorstellen dat we slechts alleen ziel zijn. We laten de ziel ter wereld komen in de donkere grot en startten onze zoektocht der sensaties met luisteren. We horen andere groepen in DJOJ, maar omdat het verder doodstil is in onze grot horen we zelfs het verkeer een paar straten verderop… bizar! We luisteren naar ons lichaam, naar de geluiden die van binnen komen. We scannen ons lijf en ervaren alle onderdelen alsof we ze voor het eerst voelen.

Ik loop rond met drie verschillende geurige oliën, laat de mensen in de grot één voor één ruiken aan deze olie, eerst gras, dan lavendel dan rozen. Daarna laat ik proeven, eerst zoet dan zuur dan bitter. Stap voor stap worden alle ervaringssensoren wakker. We nodigen onze krachtdieren er bij uit en ui eindelijk staan we op en lopen rond (ogen dicht) tot we een ander tegen komen. met onze handen tasten we die ander af en proberen vorm te begrijpen vanuit het aftasten, het ruiken, het luisteren, vanuit stilte, vanuit rust. Nadat we ons een beeld gevormd hebben doen we onze ogen open, de laatste ervaring sensatie. We kunnen zien!
Na de pauze werken we nog met de ziel in een healing. Ik kreeg door van Adelaar dat ik mij bloot moet leggen. of beter, toestemming moet geven aan de ander om met zo iets moois en kwetsbaars als de ziel te benaderen en healing te geven. Wonderwel lukt het met deze tip van Adelaar prima. Angelique eerst bij mij. Ze neemt mijn ziel mee op een reis en vind uit dat die ruimte en vrijheid nodig heeft. Omgekeerd krijg ik de opbracht een lied te zingen voor Angelique haar ziel. Als ik mijn mond open doe is het lied er, ik probeer uit de buurt van emotie te blijven en als ik de tranen voel komen verander ik het lied en blijf uit de buurt van de emotie. Angelique meldt in het laatste rondje dat ze met een zwaar hoofd en moe naar de avond was gekomen, maar dat ze met meer energie  weg gaat en zich heerlijk voelt. Dank aan de grootmoeders en hun wijze lessen.