Tag Archief van: Sundance

Een vreemde avond werd het met die White Buffalo Calf Woman.. Maar dat is eigenlijk ook niet verwonderlijk met een kracht en een energie zoals ik die van deze vrouw ken. Mijn geschiedenis begon meer dan 15 jaar geleden in de groep met Daan van Kampenhout. Ik hielp het eerste altaar bouwen en had ’s nachts een heel bijzondere ervaring toen ik tijdens het nachtritueel door een witte schim gevolgd werd en terug op bed een heel bijzondere lucide droom had over een schilderij dat zichzelf schilderde en liet zien hoe de wereld gered zou worden als het mis zou gaan. Ik weet nog dat ik boos en teleurgesteld over zoveel banaliteit naar beneden ging. en verhaal ging halen bij Daan. Hij vertelde dat hij en de anderen, die ook buiten waren, die witte schim achter me aan hebben zien gaan. Dat gaf de droom wel een andere lading, maar ik bleef teleurgesteld over zoveel pathos. Religie en redding hebben bij mij altijd een vieze smaak gehad. Maar de boodschap was veel symbolischer ontdekte ik toen ik niet meer boos was en nog eens naar mijn droom keek. Het gaat erom dat we in staat zijn contact te maken met die prachtige spirit en de spirituele energie weer kunnen laten stromen en mensen weer in vervoering te brengen en aan te sluiten op wat waar is: Spirit.

Maar terug naar dinsdag. Velen hadden zich aangemeld.. had meerdere mailtjes ontvangen van mensen dat ze zouden komen.. maar van degenen die zich aan gemeld hadden kwam er niet één!!! Wie er wel waren.. 4 mensen waarmee ik het altaar vele jaren geleden al wel in mijn eigen groep gebouwd had. Als een warm bad, als een reünie,  niet afgesproken. Men wist van elkaar niet dat men zou komen. Daar waren ze weer na al die jaren, in diezelfde kring om het altaar te bouwen, in te wijden, te voeden met onze gebeden. We spraken over toen, en over nu en wat er gebeurt, wat in die tussentijd. Wat hadden we geleerd, wat hadden we met onze kennis gedaan in die jaren? Hadden we de energie laten stromen? Hadden we andere op het pad van vrijheid en kracht gebracht? Het waren mooie en emotionele momenten. Er was veel herkenning in elkaars verhalen, elkaars moeilijkheden en vragen. Het had als resultaat dat we dichter naar elkaar toekwamen en het gaf zoveel energie dat het bouwen en inwijden tot 23.30 duurde in plaats van tot 22.30 uur. Wat was er nu veranderd in die 15 jaar dat we het altaar voor het eerst bouwde en nu.. allemaal hebben we niet stil gezeten. De een heeft al 4 keer aan een Sundance mee gedaan als danser, een ander heeft zijn eigen cursus en activiteiten ontwikkeld. Kortom iedereen is in zijn kracht gaan staan en heeft iets gedaan met die zoektocht naar spiritualiteit. En nu.. hoe gaat het nu met iedereen. In deze wervelwind van energie zo vlak voor waar het altaar over sprak; de veranderingen die op tilt waren. De keuzes die we moesten maken wilden we niet mee gezogen worden in spelletjes van anderen. Wordt er al genoeg spirituele energie afgenomen? Merken ze dat het hun beter vergaat dan anderen die dat niet doen. Dat was niet helemaal het juiste beeld bleek al snel. Iedereen zat regelmatig te schudden van de energie en begreep vaak niet meteen wat er met ze gebeurde. Wat ze wel allemaal hadden was een rotsvast vertrouwen dat het goed komt. En dat inzicht ook achteraf kan komen! We spraken af er voor elkaar te zijn en elkaar goed in de gaten te houden. Elkaar te steunen en daar waar nodig elkaar te helpen duiden en uitvoeren. Maar eerst hebben we ons ritueel gedaan. Opnieuw spirituele energie afgenomen van het altaar. Dat wij niet de wereld van zijn overtollige energie af gaan helpen was wel duidelijk toen ’s nachts de donder om de seconde rolde, het horizontaal regende en ik bang was dat de zuidenwind het dak van mijn houtenhuis zou mee nemen. De natuur had zichzelf gereinigd en de energie was weer een paar dagen op een prettig niveau.
Aan al mijn verwanten,  Peter

White Buffalo Calf Woman altaar

White Buffalo Calf Woman altaar

Steve McCullough klinkt niet als een Lakota medicijnman, toch is hij dat.. Een welgerespecteerde zelfs. al sinds half jaren negentig is Steve ook in Nederland een wel  geziene gast.. Even iets over Steve zijn achtergrond. Lang geleden kwam Steve toevallig in het bezit van een medicijnbundel. Hij gaf hij de bundel aan een medicijnman met wie hij samen werkte maar via een omweg kwam de bundel weer bij hem terecht en begon hij met Steve te communiceren. Steve kreeg de opdracht met ceremonies te beginnen. Onder andere de Lowanpi, de Inipi en de Vision Quest. Steve is ook de gastheer van de Salt Creek Sundance in Indiana en de intercessor voor deze Sundance. Steve wordt door de overheid erkend als medicijn-man en is  geestelijk begeleider in verschillende Federale gevangenissen in de V.S., daar houdt hij ceremonies voor geïnterneerde indianen.

Afgelopen weekend was Steve weer in Nederland, en hield een Lowanpi ceremonie in Neer in Limburg. Twee mensen vroegen Healing en één had een jaar geleden Healing ontvangen en kwam een dankceremonie doen. In de traditie is het zo dat een Healing pas helemaal afgerond is als degene die de Healing ontvangen heeft er de Healer en de participanten van de Healing bedankt hebben.
Mijn eigen verhaal vertel ik hier om een indruk te krijgen van deze bijzondere man en dit bijzonder, zeer krachtige Healing ritueel. Het begon vrijdag avond allemaal heel relaxed bij een prachtig, hoog vuur. Steve zat aan de andere kant voor mij en ik hoorde hem door het geluid van het vuur wel praten. maar hoorde inhoudelijk niet waar het over ging.. Een woord hoorde ik luid en duidelijk wel. als of ik het horen moest: “humbleness”. het woord planten zich in mijn brein als een zaadje en ik wist dat dit het thema werd dit weekend. En dat kwam goed uit want ik was tot op de draad versleten. Mensen in mijn directe omgeving vroegen zich al af of ik misschien bezig was overspannen te worden. Dus humbel was een goed uitgangspunt. Ik was er om te luisteren, te genieten en te ervaren..
Zaterdag deden we dat met een grote groep drie uur lang in de omgeving die op zich zelf al helend is;  kabbelende beekjes met bevers die druk doende zijn met het bouwen van beverburchten en de pracht van een bos dat bezig is uit de winterslaap te komen. Zoveel potentie al weer dat zijn kopje boven de grond steekt. Een groene waas als resultaat. Een bos ook dat vol doodhout ligt en dus veel ‘Gasten’ op het hout heeft zitten. In alle kleuren en maten. Steve liep met ons op en vertelde vanuit zijn traditie over de natuur, de voorouders, en het belang van de connectie van de mens met zijn natuurlijke omgeving. Maar het was toch vooral opsnuiven, de geur en de energie.

De middag was er voor het voorbereiden van het avond ritueel. Mensen spraken tussen door veel met elkaar en de groep werd al hechter en hechter. Steve en zijn helpers bouwden het altaar met de gebedzakjes die middags geknoopt waren. Toen kon het van start gaan.. Een Healing ritueel voor twee vrouwen. één met een zwarte pestkop die in staat bleek haar steeds op haar zwakke plekken te kunnen raken. En een vrouw die naar jaren van drank en drugs misbruik nu clean is maar merkt dat dat ook een gat achterlaat. Er is iets bij haar weg dat nog gevuld moet worden. Maar ze weet ook niet precies waarmee. Of spirit daar bij zou kunnen helpen. Nu is iedere spirit al heel lang een probaat middel voor zingeving maar of dat ook hier zo gaat werken..? Een derde vrouw kwam voor de dank ceremonie. Dus na het ritueel dat zich haast niet laat beschrijven, lekker eten. taart, fruit, slagroom, chocolade, alles om ons weer op aarde te krijgen. Want wat een energie. wat een evaring. Als Steve de twee kaarsen naast het altaar uitblaast en de spirits uitnodigt om in de ruimte te komen zijn er geen woorden meer die kunnen beschrijven wat er gebeurt. Het is ook eigenlijk niet te bevatten met de ratio van de denkende mens, die we nu eenmaal zijn. Wanneer het licht aan gaat heerst er dan ook eerst nog veel ongeloof bij de mensen die er nieuw waren. Ook ik zelf, toch wel wat gewend als het om Spirits gaat, zit een beetje verbluft over zoveel kracht en aanwezigheid. Maar naarmate we de tijd krijgen om te wennen aan wat we mee maakte, krijgen we ook de tijd om het een plaats te geven in onze mentale wereld.

Toen iedereen weer een beetje terug op aarde was het lekkers opgegeten was verdween één voor één iedereen naar zijn slaapplaats. Ik had er voor gekozen in de ruimte te slapen waar het ritueel had plaats gevonden. Daar kreeg ik geen spijt van. Toen iedereen al sliep en ik nog even een laatste sanitaire stop gemaakt had, werd ik vlak voor ik in mijn slaapzak stapte aangeraakt door spirit. Als een elektrische schok voelde het. Het gaf licht en bleef nog een hele tijd branden. Ik zag het dwars door mijn slaapzak heen mee naar binnen gaan.. Helemaal verbaasd en diep geraakt.
Voelde me na dit weekend energetische helemaal  verbouwd en heel dankbaar. Had tijdens het Ritueel voor veel mensen gebeden. Mensen in mijn eigen directe omgeving maar ook voor mensen in mijn groepen. Zelf was ik ‘humble’ gebleven in mijn vragen aan spirit. Maar misschien wel juist daarom had Spirit voor mij wat extra energie over.
dankbaarheid voor zoveel liefde en helende energie.

Lakota medicijnman Steve McCullough