Tag Archief van: vuur

Peruaanse sjamanen

NPO Spirit heeft een video online staan die interessant is om eens naar te kijken. Deze Peruaanse sjamanen hebben het eens keer niet over Ayahuasca maar over hun zorgen voor El Niño. Dit weer verschijnsel lijd jaarlijks tot veel schade. Ter voorkoming worden offers gegeven, Jezus uitgenodigd en veel gezongen en muziek gemaakt.

 

 

 

 

Peruaanse sjamanen combinatie van religies de strijd tegen het natuurverschijnsel El Niño aanbinden.

Peruaanse sjamanen

Nachtritueel verborgen delen indrukwekkend

sjamaan ritueel verborgen delen was de eerste in een serie van 12 rituelen die ik deed met een groep Nieuwerkerkse sjamaan vrouwen. De Nieuwerkerkse bossen waren vrijdag 30 januari het decor voor een bijzonder ritueel. In een beren lodge konder één voor één de participanten naar binnen om met hun zwarte kanten af te rekenen. De rest van de groep, 6 mensen stonden om de lodge en rattelde en trommelde voor de persoon in de lodge. Degene in de hut kon met healing bear niet allen naar zijn zwarte kanten kijken maar er ritueel ook afstand van nemen.

vuur op het westen

Buiten de lodge brand op het westen een vuur waarin symbolische een doek of shirt werd verbrand die de deelnemers al 2 weken droegen tijden hun focus op de zwarte kanten van hun persoonlijkheid. Het sjamaan ritueel verborgen delen gelooft dat dit een sterke manier is om van die delen af te komen en ze te aanschouwen. Het vuur was er voor transformatie van die kanten, transformatie naar nieuwe kwaliteiten. Kwaliteiten die meer verbonden zijn met de roots van de deelnemers. Geen aangeleerd gedrag of drama, maar eerlijk, open en hartstochtelijk wild te ze zijn.

sjamaan ritueel verborgen delen

We eindigde daar in het donkere bos met een ritueel waar bij de deelnemers met de rug tegen een boom staand hun wortels verbonden met de wortels van de boom om te leren wat roots zijn.. wat het betekend wortels te hebben, wortels met je oorspronkelijk opdracht, met jij zoals je was voor dat je geconditioneerd werd. maar ook je wortels met de voorouders. zij die je altijd beschermen en dragen, zij die altijd dichtbij zijn en je voeden en vormen. Naast onze geboorte root, voelde we ons sterk verbonden met de opdracht van de voorouders, de bomen en de plek

dank zeggen

We eindigen met dank te zeggen, dank voor de plek in het bos, de spirits die ons steunde, het vuur dat ons hielp transformeren, de grootmoeders die altijd bij ons zijn, we dankten elkaar voor de aandacht en de liefde.

 

Het was voor de verandering weer eens gezellig druk in de kring op dinsdagavond. Zelfs een nieuw gezicht, voor de groep althans. Voor mij was Esther een oude bekende. Andere Esther merkte op dat ze het wel leuk vond zoveel belangstelling. En ze kreeg gelijk want hoe meer zielen, hoe meer energie er is om te werken. De elementen stonden centraal vanavond. In de vier schalen die ik mee bracht maakten twee talen een symbolisch element en verbonden deze door middel van gebed aan de werkelijke elementen. Willem en Kees verdwenen naar buiten daarvoor en de beide Esthers volgden om op zoek te gaan naar materiaal voor hun wateraltaar.

Toen alle altaars ingewijd klaar stonden op de windrichtingen nodigde ik iedereen uit ze allemaal langs te gaan, zich te verbinden met het altaar en het element en te kijken waar in hun lichaam het element iets in beweging brengt, welk dier wil zich met dit element verbinden, en staat het element op de juiste plek. Ik hanteer zelf altijd: oost – lucht, zuid – vuur, west – water en noord – aarde. Ik trommel vanaf het altaar en focus me daar op de elementen. Nadat we in een rondje onze ervaringen gedeeld hebben besluiten we eerst een kop koffie te nemen. Na de pauze doen we een ritueel waarin alle elementen een plek hebben. Vragen in het oosten aan het element lucht ons inzicht te geven in iets wat we kunnen los laten. het opschrijven, verbranden in het vuur in het zuiden, handen wassen, nat maken in het westen en ze afslaan in het noorden in de aarde. Vragen aan de aarde dit te transformeren. Een mooie manier om in contact met alle elementen een ritueel te doen dat je helpt dingen af te sluiten. Ik doe hierna een geleide meditatie over de verschillende kwaliteiten van aarde en vraag iedereen zich vooral bewust te zijn van hun aarde. Hierna de afsluiting met een elementen Healing. Kijk, scan wat iemand te veel of te weinig heeft van een bepaald element. Verwijder het met de ratel en breng het terug naar het elementen altaar. Of haal bij het elementen altaar wat van het element op en plaats het terug. Ik zing en ratel vanaf het altaar en merk dat we helemaal over de tijd heen gaan. We sluiten pas om na elven af. We danken de elementen, de dieren, gidsen, Peter van DJOJ en elkaar voor een mooie avond en iedereen gaat opgeruimd en verbonden op weg naar huis.

Vorige keer was al duidelijk dat de Nieuwerkerkse groep een flinke groeispurt doormaakte. Dit samen  met het feit dat rond de eerste mei het feest van Beltane is – een vruchtbaarheidritueel ter ere van Belenos, de god van leven en dood – maakte dat we de aanleiding zagen voor het ritueel ‘dood van een sjamaan’. Net als dat we het leven in de tuin weer uit de dood zien herrijzen, willen wij ook ouwe shit afsluiten en doorgaan naar een nieuwe ronde. Winter over, welkom lente.
Doel van het ritueel is het loslaten van wat één van ons ‘Oude gedragingen en gedachten’ noemt. Vrijdag, later dan normaal omdat het nog zo licht is en zo druk in ons bos – vertrekken vier van de zeven vrouwen zwijgend naar onze geheime rituelenplek. Ik neem een kruiwagen vol droog hout en mijn sjamanistische tools mee om ze te begeleiden. Zelf dragen ze hun dekens waaronder ze hun ritueel zullen doen. Ze praten niet en zijn al in de energie van het ritueel. Bij de plek aangekomen, zoeken ze een plek op en installeren zich zo comfortabel mogelijk. Het kan lang duren! Eenmaal gezeten roepen ze één voor één iedereen die ze kennen voor zich en vertellen dat ze gaan sterven en dat ze afscheid nemen. Ze wikkelen eventuele unfinshed af en laten de volgende komen. Terwijl zij beginnen, maak ik mijn altaar klaar en steek een kampvuur aan. Ik warm mijn trommel op en start met mijn gebeden voor hen die in proces zijn. Ik vraag eerst de spirits van de natuur ter plaatse ze te steunen, daarna moeder aarde, vader zon, de sterren (die ons van alle kanten toe stralen deze heldere avond). Ik nodig de voorouders uit en verzoek ze niet in het proces in te breken maar wel te steunen.
Al zingend, vuur opstokend, biddend en smudgend heb ik het zo warm gekregen dat ik mijn dikke Fleece uittrek. De eerste komen na een dik uur terug naar de vuurplek en ik vraag ze verbinding te maken met het vuur en het vuur te vragen ze te helpen herrijzen als een Sfinx uit de as. Als ze het gevoel hebben dat het is gebeurd, springen ze over het vuur naar de nieuwe ronde. De dood van de sjamaan is niets anders dan een bewustwordingsstap. Het is ruimte maken om nieuwe bewustzijnsstappen te kunnen maken. Een van hen komt niet terug en ik zie haar ook niet meer op mijn innerlijke radar. In eerste instantie denk ik dat ze misschien de angst is ingeschoten en terug is gelopen naar huis. Maar dat is niets voor haar. Ik besluit door het pikdonkere bos te gaan lopen en te zien waar ze uithangt. Gelukkig is ze vlakbij maar niet meer zittend: ze ligt. Ik wek haar door wat harder te trommelen en lok haar naar het vuur. Daar neemt ze ook de laatste stap. Nadat we nog wat naar het vuur hebben zitten staren en de plek en de spirits hebben bedankt, lopen we terug naar huis. Daar sluiten we af met een rondje. Er is veel gebeurd. De volgende dag kom ik één van hen tegen. “Kon jij ook niet slapen”,  vraagt ze. En inderdaad, ik had nog zoveel energie dat ik pas in de vroege morgen ben gaan slapen. Om 8.00 uur stond ik weer fris en vrolijk op. Ik was niet de enige geweest. Iedereen had gestuiterd van de energie en had zijn belevenissen netjes op kunnen schrijven. Tijd genoeg.

De Nieuwerkerkse bossen waren vrijdag 30 januari het decor voor een bijzonder ritueel. In een beren lodge konder één voor één de participanten naar binnen om met hun zwarte kanten af te rekenen. De rest van de groep, 6 mensen stonden om de lodge en rattelde en trommelde voor de persoon in de lodge. Degene in de hut kon met healing bear niet allen naar zijn zwarte kanten kijken maar er ritueel ook afstand van nemen. Buiten de lodge brand op het westen een vuur waarin symbolische een doek of shirt werd verbrand die de deelnemers al 2 weken droegen tijden hun focus op de zwarte kanten van hun persoonlijkheid. Het vuur was er voor transformatie van die kanten, transformatie naar nieuwe kwaliteiten. Kwaliteiten die meer verbonden zijn met de roots van de deelnemers. Geen aangeleerd gedrag of drama, maar eerlijk, open en hartstochtelijk wild te ze zijn. We eindigde daar in het donkere bos met een ritueel waar bij de deelnemers met de rug tegen een boom staand hun wortels verbonden met de wortels van de boom om te leren wat roots zijn.. wat het betekend wortels te hebben, wortels met je oorspronkelijk opdracht, met jij zoals je was voor dat je geconditioneerd werd.

We eindigen met dank te zeggen, dank voor de plek in het bos, de spirits die ons steunde, het vuur dat ons hielp transformeren, de grootmoeders die altijd bij ons zijn, we dankten elkaar voor de aandacht en de liefde.